Дод азон дам ки бо дили ношод

داد ازان دم که با دل ناشاد

Ман кунам дод ва ӯ кунад бедод

من کنم داد و او کند بیداد

Масти ман аҳд кард ва май тарсам

مست من عهد کرد و می‌ترسم

Вақти ҳӯшёрӣ аш набошад ёд

وقت هوشیاری‌اش نباشد یاد

Баъди сад имтиҳон , зи содаи дилӣ

بعد صد امتحان، ز ساده‌دلی

Такя кардам ба аҳд бе бунёд

تکیه کردم به عهد بی‌بنیاد

Бихўдиҳои маҷлиси шаб ро

بیخودیهای مجلس شب را

Хиҷлати рӯзи ман ба ёдаш дод

خجلت روز من به یادش داد

Ин чаҳ шавқаст каз тасаввури ту

این چه شوق است کز تصور تو

Дили халқӣ дар изтироб афтод

دل خلقی در اضطراب افتاد

По ниҳодем бар сари ду ҷаҳон

پا نهادیم بر سر دو جهان

Моу ишқи ту , ҳарчӣ бодои бод

ما و عشق تو، هرچه بادا باد

Баҳри занҷири зулф ӯ майлӣ

بهر زنجیر زلف او میلی

Дод сари риштаи хирад бар бод

داد سر رشته خرد بر باد