Бо ҳаркии ситами пешаи ман дар сухан ояд

با هرکه ستم پیشه من در سخن آید

Аввал ба забонаши сухан қабл ман ояд

اول به زبانش سخن قتل من آید

Дасти ситамаш фитна бигирад ба шафоат

دست ستمش فتنه بگیرد به شفاعت

Чун ғамза ӯ бар сари хӯн рехтан ояд

چون غمزه او بر سر خون ریختن آید

Ҷузи номи ту мушкил ки дами пурсиши маҳшар

جز نام تو مشکل که دم پرسش محشر

Ҳарфӣ ба забони ман хунин кафан ояд

حرفی به زبان من خونین کفن آید

Май сӯзами азин рашк ки дар ҳашар ба сӯят

می‌سوزم ازین رشک که در حشر به سویت

Ҳар лаҳзаи шаҳидии паии хӯн хостан ояд

هر لحظه شهیدی پی خون خواستن آید

Аз сахтӣ ҷон кандан майляш магӯӣед

از سختی جان کندن میلیش مگویید

Тарсам шавад озурда ,гараш ёд ман ояд

ترسم شود آزرده، گرش یاد من آید