Чашми мастии боз раҳзан шуд дили девона ро

چشم مستی باز رهزن شد دل دیوانه را

Каз нигоҳӣ ошноа зад роҳи сад бегона ро

کز نگاهی آشناه زد راه صد بیگانه را

Зини гумон каз ғайри ногуҳи пештар бихўд шавам

زین گمان کز غیر ناگه پیشتر بیخود شوم

Хӯн шавад дил дар барам , чун пари диҳии паймона ро

خون شود دل در برم، چون پر دهی پیمانه را

Чашм ӯ каз аввали овезад ба мардум , аз фиреб

چشم او کز اول آویزد به مردم، از فریب

Ҳамчуи сайёдӣ ба рӯй доми пошади дона ро

همچو صیادی به روی دام پاشد دانه را

Сӯии базмаш май рӯми нохондау шодами азин

سوی بزمش می روم ناخوانده و شادم ازین

Гарчи аз шодӣ нахоҳам ёфт роҳи хона ро

گرچه از شادی نخواهم یافت راه خانه را

Аз шароби ошиқӣ , кайфиятӣ дорад магар ?

از شراب عاشقی، کیفیتی دارد مگر؟

Шуъла каз як ҷуръа бихўд мекунад парвона ро

شعله کز یک جرعه بیخود می کند پروانه را

Бас ки шуд нохондаи майлии сӯии ёр , аз хашм ӯ

بس که شد ناخوانده میلی سوی یار، از خشم او

Баст бар ҳмсҳбтони роҳ ва дар кошона ро

بست بر همصحبتان راه و در کاشانه را