Аз бас ки кардаам гила ҳар ҷои зи хуй ӯ

از بس که کرده‌ام گله هر جا ز خوی او

Шарм оядам дигар ки бубинам ба сӯй ӯ

شرم آیدم دگر که ببینم به سوی او

Шарманда вор мегузарад чун ба ман расад

شرمنده‌وار می‌گذرد چون به من رسد

То ончӣ карда аст наёрам ба рӯй ӯ

تا آنچه کرده است نیارم به روی او

Қосид ба ман магӯ хабари илтифоти ёр

قاصد به من مگو خبر التفات یار

Рӯ бо касе бигӯ ки надониста хуй ӯ

رو با کسی بگو که ندانسته خوی او

Ҳар дами рақиб аз паии таҳқиқи ҳоли ман

هر دم رقیب از پی تحقیق حال من

Созад баҳонае ва кунад гуфт вгўӣ ӯ

سازد بهانه‌ایّ و کند گفت‌وگوی او

Мардуми зи баҳри як нигаҳи ошнои ёр

مردم ز بهر یک نگه آشنای یار

То сайд кист оҳӯии бегонаи хуй ӯ

تا صید کیست آهوی بیگانه خوی او

Майлии чунин ки бардаи зи роҳаши фиреби ғайр

میلی چنین که برده ز راهش فریب غیر

Бӯдан наме тавон ба раҳи орзӯӣ ӯ

بودن نمی‌توان به ره آرزوی او