намебинад ба сӯем чун рӯм танҳо ба роҳ ӯ

نمی‌بیند به سویم چون روم تنها به راه او

намехоҳад ки хос чун манӣ бошад нигоҳ ӯ

نمی‌خواهد که خاص چون منی باشد نگاه او

Дарин рашкам ки гуё муддаоӣ ғайр шуд ҳосил

درین رشکم که گویا مدعای غیر شد حاصل

Ки буи орзӯмандӣ намеояд зи оҳ ӯ

که بوی آرزومندی نمی‌آید ز آه او

Маро бар ҳасрати умедворӣ гиря ме ояд

مرا بر حسرت امیدواری گریه می‌آید

Ки бошад чун туе аз содагии умедгоҳ ӯ

که باشد چون تویی از سادگی امیدگاه او

Чу бинад ғайр , махсӯсона дар дастами анонаш ро

چو بیند غیر، مخصوصانه در دستم عنانش را

Паии рафъи гумон , худро намоями додхоҳ ӯ

پی رفع گمان، خود را نمایم دادخواه او

Ба ин тақрир бетобона , майлии шиква камтар кун

به این تقریر بی‌تابانه، میلی شکوه کمتر کن

Мабодо дар гиребони ту овезади гуноҳ ӯ

مبادا در گریبان تو آویزد گناه او