Хушо сулҳӣ ки шарми олӯда аз озор ман бошӣ

خوشا صلحی که شرم‌آلوده از آزار من باشی

Пушаймони зи оштӣ аз шиква бисёр ман бошӣ

پشیمان ز آشتی از شکوه بسیار من باشی

Ба вақт гуфт вгўим рӯй бартобӣ ва ман худ ро

به وقت گفت‌وگویم روی برتابیّ و من خود را

Даҳуми таскин ки шояд гӯш бар гуфтор ман бошӣ

دهم تسکین که شاید گوش بر گفتار من باشی

Ба сӯят ҳар замон аз бим расвоӣ наме оем

به سویت هر زمان از بیم رسوایی نمی‌آیم

Мабод афсурда аз ногармии бозор ман бошӣ

مباد افسرده از ناگرمی بازار من باشی

Агар оем ба базмат , бихўдиҳо сар занад аз ман

اگر آیم به بزمت، بیخودیها سر زند از من

Ки умрии шармсори ғайр аз атвор ман бошӣ

که عمری شرمسار غیر از اطوار من باشی

Ба базмати шикваи ағёри ҳргаҳ дар миёни орм

به بزمت شکوه اغیار هرگه در میان آرم

Намое то гунаҳкорам , насиҳати кор ман бошӣ

نمایی تا گنهکارم، نصیحت‌کار من باشی

Гумони лутфи пинҳонат чу майлӣ хўшдлм дорад

گمان لطف پنهانت چو میلی خوشدلم دارد

Ба пеши муддаӣ ҳарчанд дар инкор ман бошӣ

به پیش مدعی هرچند در انکار من باشی