Зуд аз базм ту бархезам чу ёри ман шӯй

زود از بزم تو برخیزم چو یار من شوی

Тарсам ояд ғайру ногуҳи шармсори ман шӯй

ترسم آید غیر و ناگه شرمسار من شوی

Гарчи медонам наме оеи бурун , аз изтироб

گرچه می‌دانم نمی‌آیی برون، از اضطراب

намекунам корӣ ки огаҳи зи интизори ман шӯй

می‌کنم کاری که آگه ز انتظار من شوی

То набинӣ сӯии ман , худро намоеи шармсор

تا نبینی سوی من، خود را نمایی شرمسار

Бо ҳўснокон ба роҳӣ чун дучори ман шӯй

با هوسناکان به راهی چون دچار من شوی

Бе ҷавоби нома ое сӯем эй қосид , ки боз

بی‌جواب نامه آیی سویم ای قاصد، که باز

Ҳасрати афзои дили умедвори ман шӯй

حسرت‌افزای دل امیدوار من شوی

Тарсам аз бисёре носозгорӣҳои ту

ترسم از بسیاری ناسازگاریهای تو

Шарм нагузорад ки дигари созгори ман шӯй

شرم نگذارد که دیگر سازگار من شوی

Бас ки дорӣ тӯҳмат олудам ба ишқи дигарон

بس که داری تهمت‌آلودم به عشق دیگران

Тарсами охири зини суханҳо шармсори ман шӯй

ترسم آخر زین سخنها شرمسار من شوی

Ҳамчуи майлӣ дар ғами онам ки гоҳи оштӣ

همچو میلی در غم آنم که گاه آشتی

Дар итоб аз шиква бе ихтиёри ман шӯй

در عتاب از شکوه بی‌اختیار من شوی