Ҳамоно дар миён бо ғайр , ҳарфи қатли ман дорӣ

همانا در میان با غیر، حرف قتل من داری

Ки сӯем гӯшаи чашмии дроснои сухани дорӣ

که سویم گوشه چشمی دراثنای سخن داری

Чаҳ бад кардам ки вогрдонмш , ман кистам борӣ

چه بد کردم که واگردانمش، من کیستم باری

Ки аз кин ҳар замони андешае бо ҷони ман дорӣ

که از کین هر زمان اندیشه‌ای با جان من داری

Ба якбор аз даруни озурдагони хор дар бистар

به یکبار از درون آزردگان خار در بستر

Мабош осӯдаи дил , ҳар чанд гул дар перҳани дорӣ

مباش آسوده دل، هر چند گل در پیرهن داری

Ҳануз эй дил нае навмед аз пурсиданаш , гуё

هنوز ای دل نه‌ای نومید از پرسیدنش، گویا

Ки дар аснои ҷон додан , умеди зистани дорӣ

که در اثنای جان دادن، امید زیستن داری

Азон зулфи сияҳи пӯш ту шуд чун ҳалқаи мотам

ازان زلف سیه‌پوش تو شد چون حلقه ماتم

Ки аз дилҳо мусӣбати хонаҳо дар ҳар шикани дорӣ

که از دلها مصیبت‌خانه‌ها در هر شکن داری

Ба вақт гуфт вгўим рӯй бартобӣ ва ман худ ро

به وقت گفت‌وگویم روی برتابیّ و من خود را

Даҳуми таскин ки шояд гӯши броўози ман дорӣ

دهم تسکین که شاید گوش برآواز من داری

з танҳо мондагиҳо ин фароғат ёфтӣ майлӣ

ز تنها ماندگی‌ها این فراغت یافتی میلی

Ки акнӯн бо ғамаши ҳам хўобгиҳо дар кафани дорӣ

که اکنون با غمش هم‌خوابگی‌ها در کفن داری