Умеди въди ҳҳои ту нав мекунад маро

امّید وعد‌ه‌های تو نو می‌کند مرا

Дар дасти интизор , гарав мекунад маро

در دست انتظار، گرو می‌کند مرا

Қосид ки ҳар замони з ту ояд ба сӯии ман

قاصد که هر زمان ز تو آید به سوی من

Шармандаи худ аз так ва ду мекунад маро

شرمنده خود از تک و دو می‌کند مرا

Ҳайрат , мисоли сӯрати ойӣнаи пеши ёр

حیرت، مثال صورت آیینه پیش یار

Ғофили з шавқ гуфт ва шинав мекунад маро

غافل ز شوق گفت‌و‌شنو می‌کند مرا

Майлии хаёли абрӯии ханҷари гузор ӯ

میلی خیال ابروی خنجر‌گذار او

Расвои шаҳр чун ма нав мекунад маро

رسوای شهر چون مه نو می‌کند مرا