Нолаамро кош нашносад ки ин фарёд кист

ناله‌ام را کاش نشناسد که این فریاد کیست

Шояд он номеҳрбони пурсад ки аз бедод кист

شاید آن نامهربان پرسد که از بیداد کیست

Ҳар дами изҳор пушаймонӣ кунад аз куштанам

هر دم اظهار پشیمانی کند از کشتنم

Ин сухан то баҳри таскини дил ношод кист

این سخن تا بهر تسکین دل ناشاد کیست

Пеш ӯ гуфтам бади ғайр ва наомад дар итоб

پیش او گفتم بد غیر و نیامد در عتاب

Бехабар аз гуфт вгўими боз то аз ёд кист

بی‌خبر از گفت‌وگویم باز تا از یاد کیست

Таънаи имрӯзи ғайр озурда ам дорад , ки боз

طعنه امروز غیر آزرده‌ام دارد، که باز

Бар сари озорам аз дилгармӣ имдод кист

بر سر آزارم از دلگرمی امداد کیست

Ошкори сӯии ман бинӣ ва ман дар изтироб

آشکار سوی من بینیّ و من در اضطراب

Кин фиреб аз баҳри сад хотир озод кист

کاین فریب از بهر صد خاطر آزاد کیست

Чанд рӯзӣ шуд ки хурсандаст майлӣ , то дигар

چند روزی شد که خرسند است میلی، تا دگر

Такяаш аз содагӣ бар аҳд бебунёд кист

تکیه‌اش از سادگی بر عهد بی‌بنیاد کیست