намедиҳад соқӣ май нобе ки май сӯзади маро

می دهد ساقی می نابی که می سوزد مرا

намезанад бар оташами обӣ ки май сӯзади маро

می زند بر آتشم آبی که می سوزد مرا

намеравад он маст , ҳушёрона аз пешам , вале

می رود آن مست، هشیارانه از پیشم، ولی

Нахл қадаш мехӯрд тобӣ ки май сӯзади маро

نخل قدش می خورد تابی که می سوزد مرا

То зи ман афсона ғам нашунӯд шабҳои васл

تا ز من افسانه غم نشنود شبهای وصل

намешавад аз ҳила дар хобӣ ки май сӯзади маро

می شود از حیله در خوابی که می سوزد مرا

То хаҷал аз тангдастӣ созадам дар базми хеш

تا خجل از تنگدستی سازدم در بزم خویش

Май намояди ғайр , асбобӣ ки май сӯзади маро

می نماید غیر، اسبابی که می سوزد مرا

Боз чун майлии дарин афсурдагӣҳо дида ам

باز چون میلی درین افسردگیها دیده ام

Рӯй хуршеди ҷҳонтобӣ ки май сӯзади маро

روی خورشید جهانتابی که می سوزد مرا