Рафт сӯии хона чун бинмуд рӯй хеш ро

رفت سوی خانه چون بنمود روی خویش را

То намояд бар ғарибони роҳи кӯии хеш ро

تا نماید بر غریبان راه کوی خویش را

Дар наёбам лиззатӣ аз ҳамзабонӣҳои ёр

در نیابم لذتی از همزبانیهای یار

Бас ки меёбам парешон , гуфт вгўии хеш ро

بس که می یابم پریشان، گفت وگوی خویش را

Он парӣ аз ман гурезонаст ва ман аз инфеъол

آن پری از من گریزان است و من از انفعال

намекунам пинҳони зи мардуми ҷусти вҷўии хеш ро

می کنم پنهان ز مردم جست وجوی خویش را

Бас ки варзедам ба ӯ бегонагӣ , наздик шуд

بس که ورزیدم به او بیگانگی، نزدیک شد

Кошноӣ худ кунам , бегонаи хуии хеш ро

کآشنای خود کنم، بیگانه خوی خویش را

Бо вуҷӯди васл , дар дили ҳасрат дидор монад

با وجود وصل، در دل حسرت دیدار ماند

Бас ки ёр аз ноз барме тофт рӯй хеш ро

بس که یار از ناز برمی تافت روی خویش را

Олимӣ шуд ҳамчуи майлии оҳӯии сар дар каманд

عالمی شد همچو میلی آهوی سر در کمند

Чун гушӯда аз ҳам каманди мшкбўии хеш ро

چون گشوده از هم کمند مشکبوی خویش را