. . . ?ил

... ال

. . . ?ил

... ال

Ҷон ёбад ва аз хушӣ бинолад

جان یابد و از خوشی بنالد

Чун дар раҳми анос , атфол

چون در رحم اناث، اطفال

Бадхоҳи ту бод то дами марг

بدخواه تو باد تا دم مرگ

Аз мӯя чу мӯ , зи нола чун на?ил

از مویه چو مو، ز ناله چون نال

Бодои мау сол бар ту маймун

بادا مه و سال بر تو میمون

То ҳаст шумори рӯзу ма , сол

تا هست شمار روز و مه، سال

Ман низ туро чу соя бошам

من نیز ترا چو سایه باشم

Гоҳе ба Аннану гуҳи зи дунбол

گاهی به عنان و گه ز دنبال

Чун вақт расад ки брсроид

چون وقت رسد که برسرآید

Умри ман зори музтариби ҳол ,

عمر من زار مضطرب حال،