эй аз сҳо зи акси рахти камтари офтоб
ای از سها ز عکس رخت کمتر آفتاب
Майдони ҳасан аз туу бозигари офтоб
میدان حسن از تو و بازیگر آفتاب
Дар рӯзи тарҳи дафтари хӯбӣ навишта аст
در روز طرح دفتر خوبی نوشته است
Аввали хароҷи ҳасани ту бар кишвари офтоб
اول خراج حسن تو بر کشور آفتاب
Тифлии сети ҳасани ту бпрўрдаҳи дояи вор
طفلی ست حسن تو بپرورده دایه وار
Гуҳ дар канори моҳашу гуҳ дар бар офтоб
گه در کنار ماهش و گه در بر آفتاب
Лаълии сети шукри ту дар ӯ мдғми орзӯ
لعلی ست شکر تو در او مدغم آرزو
Моҳии сети чеҳраи ту дар ӯ мзмри офтоб
ماهی ست چهره تو در او مضمر آفتاب
Гар бодаи ҷамол ту ояд ба ҷоми фикр
گر باده جمال تو آید به جام فکر
Ҷои хуй аз мсом чакад дигари офтоб
جای خوی از مسام چکد دیگر آفتاب
Аксии з рӯй хеш ба ҷоми ҳилоли бахш
عکسی ز روی خویش به جام هلال بخش
То ҷурми моҳ бода шавад соғари офтоб
تا جرم ماه باده شود ساغر آفتاب
Ойинаи хаёли зи акс рахт навишт
آئینه خیال ز عکس رخت نوشت
Сад нукта дар дақоиқи хӯбӣ бар офтоб
صد نکته در دقایق خوبی بر آفتاب
Атрии магари зи зулфи ту дар авди базм буд
عطری مگر ز زلف تو در عود بزم بود
КоФкнди хеши родри миҷмари офтоб
کافکند خویش رادر مجمر آفتاب
Дар арақи хоки мардумак дида ёфта
در عرق خاک مردمک دیده یافته
Бе ту хати шуъоъӣ чун нашутур офтоб
بی تو خط شعاعی چون نشتر آفتاب
Онҷо ки акс рӯй ту бар бӯстон фитод
آنجا که عکس روی تو بر بوستان فتاد
Гар худ буд чанори ваии орад бар офтоб
گر خود بود چنار وی آرد بر آفتاب
Онкас ки дар хаёл ту мерад аҷаби мадор
آنکس که در خیال تو میرد عجب مدار
Аз хоки раведаши пас мурдангар офтоб
از خاک رویدش پس مردن گر آفتاب
Аз тобиши ҷамоли ту бар осмони ҳасан
از تابش جمال تو بر آسمان حسن
Чун моҳи мнхсФ шуда дар манзари офтоб
چون ماه منخسف شده در منظر آفتاب
Осӯдагӣ надонад гўӣӣ чу чашми мо
آسودگی نداند گوئی چو چشم ما
Дорад хски зи ишқи ту дар бистари офтоб
دارد خسک ز عشق تو در بستر آفتاب
эй дасти ҷаври ишқи турои нойиби осмон
ای دست جور عشق ترا نایب آسمان
Ваии акси нур рӯй турои чокари офтоб
وی عکس نور روی ترا چاکر آفتاب
Гуфтӣ зи тоби ишқи чунон гарм ҳам машав
گفتی ز تاب عشق چنان گرم هم مشو
Гази гармии ту сӯзад дар ховари офтоб
گز گرمی تو سوزد در خاور آفتاب
Ин бода гар расад ба хаёли димоғи чарх
این باده گر رسد به خیال دماغ چرخ
Чун парниёни дрФтди оташ дар офтоб
چون پرنیان درفتد آتش در آفتاب
Гар барқи оҳи мо ба хаёл фалак расад
گر برق آه ما به خیال فلک رسد
Бинӣ ва лек як кафи хокистари офтоб
بینی و لیک یک کف خاکستر آفتاب
Чун ман зи дӯд оҳ кунам тираи чарх ро
چون من ز دود آه کنم تیره چرخ را
Роҳи уфуқи наёбад бе раҳбари офтоб
راه افق نیابد بی رهبر آفتاب
Икдм ба раҳи хиром ки то ҳасани хеш ро
یکدم به ره خرام که تا حسن خویش را
Бар сараканд зи шарми рахти мъҷри офтоб
بر سرکند ز شرم رخت معجر آفتاب
Хоки архўӣӣ чунин фиканд бо хаёли ту
خاک ارخوئی چنین فکند با خیال تو
Дар соғари уфуқ чу май аҳмари офтоб
در ساغر افق چو می احمر آفتاب
Гўӣии хаёл рӯй ту судаи ҷабини ҳасан
گوئی خیال روی تو سوده جبین حسن
Бар хоки боргоҳи шаҳи пайкари офтоб
بر خاک بارگاه شه پیکر آفتاب
Дарё навол абри кафи рӯзгори ҳукм
دریا نوال ابر کف روزگار حکم
Кони дастгоҳи ҷами сипаҳи чокари офтоб
کآن دستگاه جم سپه چاکر آفتاب
Абрии ситораи гавҳари баҳрии шуъоъи мавҷ
ابری ستاره گوهر بحری شعاع موج
Чархии замонаи марказу шохӣ бар офтоб
چرخی زمانه مرکز و شاخی بر آفتاب
Гуфташ хиради Сикандари сонӣ ва боз гуфт
گفتش خرد سکندر ثانی و باز گفت
Ҳаргизи зи нур моҳ кунад зевари офтоб
هرگز ز نور ماه کند زیور آفتاب
Кӣ сохт аз бенон сахои абрӯ кӣ фиканд
کی ساخت از بنان سخا ابرو کی فکند
Бар ҷои қатра дар садафи Искандари офтоб
بر جای قطره در صدف اسکندر آفتاب
Маҳтобро равшании дида шаб аст
مهتاب را روشنی دیده شب است
Бо қадар худ насозад ҳам бистари офтоб
با قدر خود نسازد هم بستر آفتاب
эй хусравӣ ки дар расади сайри сяти ту
ای خسروی که در رصد سیر صیت تو
Тақдирро сад омаду зўолмнзри офтоб
تقدیر را صد آمد و ذوالمنظر آفتاب
Симурғи давлати ту змнқор дар масир
سیمرغ دولت تو زمنقار در مسیر
Афканда насар тоир ва аз шҳпри офтоб
افکنده نسر طایر و از شهپر آفتاب
Нутқам дар ин мдиҳи магари хости гуфтанат
نطقم در این مدیح مگر خواست گفتنت
К-эии рои равшанатро мдҳтгри офтоб
کای رای روشنت را مدحتگر آفتاب
Ақлаш чаҳ гуфт гуфт зиҳӣ эй хиради табоҳ
عقلش چه گفت گفت زهی ای خرد تباه
Хафоаши ро ба дида занад ханҷари офтоб
خفاش رابه دیده زند خنجر آفتاب
Худ дар мшимаҳи раҳми чархи нутфаи ӣист
خود در مشیمه رحم چرخ نطفه ئیست
Аз сулби қадари шоҳи қадари кишвари офтоб
از صلب قدر شاه قدر کشور آفتاب
Бар расми боҷ ва ҷузия фиристад шуъоъу нур
بر رسم باج و جزیه فرستد شعاع و نور
Дар ту аҳд ба малики мау гавҳари офтоб
در تو عهد به ملک مه و گوهر آفتاب
Дар сулби абр шуъла шавад нутфаи мтр
در صلب ابر شعله شود نطفه مطر
Аз туфи хашми ту ки кунад ахгари офтоб
از تف خشم تو که کند اخگر آفتاب
Теғи ту боҳи барад дар сулби муфсидат
تیغ تو باه برد در صلب مفسدت
Хашми ту тира созад толеъ бар офтоб
خشم تو تیره سازد طالع بر آفتاب
Ҷоҳат диҳад дафина дар маркази осмон
جاهت دهد دفینه در مرکز آسمان
Роят диҳад вадиат дар ағбри офтоб
رایت دهد ودیعت در اغبر آفتاب
Гар дар хаёли рои ту тухми афканд ба хок
گر در خیال رای تو تخم افکند به خاک
Аз хоки ҳосили оради брзигри офтоб
از خاک حاصل آرد برزیگر آفتاب
Бар даргаи нФози ту афлоки тунди сайр
بر درگه نفاذ تو افلاک تند سیر
Бинишаста чун ба шореъи пайғамбари офтоб
بنشسته چون به شارع پیغمبر آفتاب
Рӯзӣ ки баҳри ғайбати гардони ҷангҷӯӣ
روزی که بهر غیبت گردان جنگجوی
Ҷурми шаҳоб тира шавад мғФри офтоб
جرم شهاب تیره شود مغفر آفتاب
Ҷои ашаъаи теғ бурун оядаш зи чашм
جای اشعه تیغ برون آیدش ز چشم
Гар ёд маърака кунад ин анвари офтоб
گر یاد معرکه کند این انور آفتاب
Дар баҳри жарфи хӯни ялон ғӯта ме хӯрд
در بحر ژرف خون یلان غوطه می خورد
Гар худ зи давр чарх кунад маъбари офтоб
گر خود ز دور چرخ کند معبر آفتاب
Меҳвари синон фитна шавад дар замири чарх
محور سنان فتنه شود در ضمیر چرخ
МғФр ба дасти марг наад бар сари офтоб
مغفر به دست مرگ نهد بر سر آفتاب
Ҳалқи бақои бабрад дар маъракаи аҷал
حلق بقا ببرد در معرکه اجل
Хӯни замонаи резад дар соғари офтоб
خون زمانه ریزد در ساغر آفتاب
Абрӣ шавад ки борад бар хоки маърака
ابری شود که بارد بر خاک معرکه
Алмоси суда бскаҳ хӯрд ханҷари офтоб
الماس سوده بسکه خورد خنجر آفتاب
Дар баҳри маърака ба мсомири фалаки фатҳ
در بحر معرکه به مسامیر فلک فتح
Тазмин буд савобат дар лангари офтоб
تضمین بود ثوابت در لنگر آفتاب
Баҳри радифи мадҳи ту гўӣӣ кунун фалак
بهر ردیف مدح تو گوئی کنون فلک
Ҳар субҳдам баровард аз ховари офтоб
هر صبحدم برآورد از خاور آفتاب
Даҳр аз фурӯғи рои ту аз нури хури ғании сет
دهر از فروغ رای تو از نور خور غنی ست
Зонрўкаҳ несташ ба зё дар хури офтоб
زانروکه نیستش به ضیا در خور آفتاب
Дуздад чу кӯдакони фалак аз кӣсаи уфуқ
دزدد چو کودکان فلک از کیسه افق
Ин қурсро ки ном наад ахтари офтоб
این قرص را که نام نهد اختر آفتاب
Меъёри офариниш агар файзи рои тест
معیار آفرینش اگر فیض رای تست
Дар кон наад замона ба ҷои зари офтоб
در کان نهد زمانه به جای زر آفتاب
То дар масири суръату бтии фалак буд
تا در مسیر سرعت و بطی فلک بود
Дар дидаи гоҳи фарбеҳу гуҳи лоғари офтоб
در دیده گاه فربه و گه لاغر آفتاب
Бодои зи шарми мӯътакифи масҷиди сукӯн
بادا ز شرم معتکف مسجد سکون
Бо сайри сяти ҷоҳи ту то маҳшари офтоб
با سیر صیت جاه تو تا محشر آفتاب
То бар фалаки ҳикояти махрӯти зилли арз
تا بر فلک حکایت مخروط ظل ارض
Дар даъвӣ зё накунад бовари офтоб
در دعوی ضیا نکند باور آفتاب
Дар нисбати замири ту бодо чу зли арз
در نسبت ضمیر تو بادا چو ضل ارض
Махрӯтии шуъоъи зёи камтари офтоб
مخروطی شعاع ضیا کمتر آفتاب
Кафи алхзибро ба хилофати дъоҳдр
کف الخضیب را به خلافت دعاهدر
Брхсмти аззФираҳи мкдртроФтоб
برخصمت ازظفیره مکدرترآفتاب
Дрмўҷи баҳри хашми ту делфини ҳамеи ғариқ
درموج بحر خشم تو دلفین همی غریق
Вази ёди ҳайбати ту ҳамеи асФри офтоб
وز یاد هیبت تو همی اصفر آفتاب