Аз сӯз дил бсухт гиёҳи вуҷӯди мо

از سوز دل بسوخت گیاه وجود ما

Бар оташи ту бар фалаки имрӯзи дӯди мо

بر آتش تو بر فلک امروز دود ما

Морои бухори миҷмари гардун на бас буд

مارا بخار مجمر گردون نه بس بود

Миҷмари балои ишқу дили хастаи авди мо

مجمر بلای عشق و دل خسته عود ما

Бар остони дӯст агар сари тавон ниҳод

بر آستان دوست اگر سر توان نهاد

Онаст бар мадориҷи давлати суъӯди мо

آنست بر مدارج دولت صعود ما

Хӯн гардад аз дареғи даруни ситорагон

خون گردد از دریغ درون ستارگان

Чун дрғми ту бар фалак ояд срўдмо

چون درغم تو بر فلک آید سرودما

Дар оташи фироқ ту сӯзем як нафас

در آتش فراق تو سوزیم یک نفس

Бигузорад ар ситораи бахти ҳасуди мо

بگذارد ار ستاره بخت حسود ما