Ашками зи сӯзи сина чу Аммон оташ аст

اشکم ز سوز سینه چو عمان آتش است

Дарёии шуълаи мояи борон оташ аст

دریای شعله مایه باران آتش است

Ҳар дам ба ҷонибии зи дилами шуъла сар занад

هر دم به جانبی ز دلم شعله سر زند

Ёрон дар ин харобаи магари кон оташ аст

یاران در این خرابه مگر کان آتش است

Шаб ҳар нафас ки бе ту кашидам чунон намӯд

شب هر نفس که بی تو کشیدم چنان نمود

Каз сина то ба лаби ҳамаи пайкон оташ аст

کز سینه تا به لب همه پیکان آتش است

Ту шаб ба нози хуфта ва ман хаста то ба рӯз

تو شب به ناز خفته و من خسته تا به روز

Чун хори вхс ки бар сари тӯфон оташ аст

چون خار وخس که بر سر طوفان آتش است

Меҳмони тести ҷони ситамдидаи рӯзи васл

مهمان تست جان ستمدیده روز وصل

Монанди хушки ҳамеа ки меҳмон оташ аст

مانند خشک همیه که مهمان آتش است

Аз дил мапурс сина дар сӯзи хуфта ро

از دل مپرس سینه در سوز خفته را

Ин кӯйро ҳазор хиёбон оташ аст

این کوی را هزار خیابان آتش است

Гуфтам ки ҷони хастаи ишроқу дарди ишқ

گفتم که جان خسته اشراق و درد عشق

Гуфтои гиёҳи хушку биёбон оташ аст

گفتا گیاه خشک و بیابان آتش است