Имшаби ин дили сӯзи ишқаш бар сар ҷон карда буд

امشب این دل سوز عشقش بر سر جان کرده بود

Дӯзахӣ дар як гиёҳи хушк пинҳон карда буд

دوزخی در یک گیاه خشک پنهان کرده بود

Моҷарои шаб чаҳ май пурсӣ насиб кас мабод

ماجرای شب چه می‌پرسی نصیب کس مباد

Ончӣ бо ҷони ман имшаби рӯз ҳиҷрон карда буд

آنچه با جان من امشب روز هجران کرده بود

Хости ғам каз хона ҷонам равад нагузоштам

خواست غم کز خانه جانم رود نگذاشتم

Гарчи ин вайронаро бо хок яксон карда буд

گرچه این ویرانه را با خاک یکسان کرده بود

Ёди он оташ фурӯз дил ки аз баси сӯхташ

یاد آن آتش‌فروز دل که از بس سوختش

Синаи моро чу оташгоҳ яздон карда буд

سینه ما را چو آتشگاه یزدان کرده بود

Ҷонам осуд ар чаҳ тираш то расӣдан бар дилам

جانم آسود ار چه تیرش تا رسیدن بر دلم

Ҳар сари мӯии марои сад нӯк пайкон карда буд

هر سر موی مرا صد نوک پیکان کرده بود

Қатраи обии раво бар кишт умедам надошт

قطره آبی روا بر کشت امیدم نداشت

Онкӣ аз ашками канори дида Аммон карда буд

آنکه از اشکم کنار دیده عمان کرده بود

Бе ту бо киштии чашмами мавҷи дарёии бало

بی تو با کشتی چشمم موج دریای بلا

Кард он корӣ ки бо хошок тӯфон карда буд

کرد آن کاری که با خاشاک طوفان کرده بود

Пардаи ишроқи мискинро мдр каз изтироб

پرده اشراق مسکین را مدر کز اضطراب

Шуълаи зери хору хаси бечора пинҳон карда буд

شعله زیر خار و خس بیچاره پنهان کرده بود