Мапурс аз ман ки хӯни дили шабат аз дида чун ояд

مپرس از من که خون دل شبت از دیده چون آید

Чаҳ хӯни дили ҳамаи шаби решаи ҷонам бурун ояд

چه خون دل همه شب ریشه جانم برون آید

Бидӯз охир ба пайкон дидаам то кӣ тавон дидан

بدوز آخر به پیکان دیده ام تا کی توان دیدن

Ки ҳар сби сад балои зини рахнаи меҳнат бурун ояд

که هر سب صد بلا زین رخنه محنت برون آید

Азизи ман шукри хоб сабӯҳӣ карда кӣ донад

عزیز من شکر خواب صبوحی کرده کی داند

Ки бар бедори ғами посии шаб аз солӣ фузун ояд

که بر بیدار غم پاسی شب از سالی فزون آید

Ба сари савдои хом эй дил ки бовар мекунад кокнўн

به سر سودای خام ای دل که باور میکند کاکنون

Ба доми анкабути бахти мо анқо дарун ояд

به دام عنکبوت بخت ما عنقا درون آید

Дар ин шабҳои бедории чунон нозуки дилам аз ғам

در این شبهای بیداری چنان نازک دلم از غم

Ки коҳӣ бар дили ман ҳамчуи кӯҳ бесутун ояд

که کاهی بر دل من همچو کوه بیستون آید

Биё то оташи андари хирмани саҳар ва фусун уфтад

بیا تا آتش اندر خرمن سحر و فسون افتد

Чу чашмати баҳри ҷонам бар сари кор фусун ояд

چو چشمت بهر جانم بر سر کار فسون آید

Чу борони борад аз чашми ҳамаи шаби шуълаи оташ

چو باران بارد از چشم همه شب شعله آتش

Дар ин оташ бигӯ то кӣ змни сабр ва сукӯн ояд

در این آتش بگو تا کی زمن صبر و سکون آید

Ғалат кардам раҳи кӯии ту меҳмони балои гаштам

غلط کردم ره کوی تو مهمان بلا گشتم

Мабодои бахти бад ёрб касе рорҳнмўн ояд

مبادا بخت بد یارب کسی رارهنمون آید

Биҷои ашки чашмами резаи алмос май борад

بجای اشک چشمم ریزه الماس می بارد

Ки он пайкон мабод аз дидаам рӯзӣ бурун ояд

که آن پیکان مباد از دیده ام روزی برون آید

Магари ишроқро дар кори ин савдо забун дидам

مگر اشراق را در کار این سودا زبون دیدم

Забун бошад балии корӣ ки аз бахт забун ояд

زبون باشد بلی کاری که از بخت زبون آید