Чаҳ резади шуълаи ғами ҷой май дар ҷоми ман

چه ریزد شعله غم جای می در جام من

Соқии оташи мизоҷ аз бахти бади фарҷоми ман

ساقی آتش مزاج از بخت بد فرجام من

Гули мучин эй булҳавас аз гулшани оғози ишқ

گل مچین ای بوالهوس از گلشن آغاز عشق

Панди гир эй содаи дил аз оташи анҷоми ман

پند گیر ای ساده دل از آتش انجام من

Хӯни дил бо хокам омезанд то бишносад ар

خون دل با خاکم آمیزند تا بشناسد ار

Бугзарад рӯзии бхокми ёри хӯни ошоми ман

بگذرد روزی بخاکم یار خون آشام من

Булҳавас дар базми ъушрат бо ту кӣ донад ки шаб

بوالهوس در بزم عشرت با تو کی داند که شب

Бар чаҳ сон ояд ғами ишқ аз дар ва аз боми ман

بر چه سان آید غم عشق از در و از بام من

Аикаҳ дар ҷомами биҷои бодаи оташи рехтӣ

ایکه در جامم بجای باده آتش ریختی

Даври бодати субҳи айш аз тирагии шоми ман

دور بادت صبح عیش از تیرگی شام من

Як сари мӯ аз ту сар то поем осоиш надид

یک سر مو از تو سر تا پایم آسایش ندید

Гарчи мўӣӣ нест бе меҳри ту бар андоми ман

گرچه موئی نیست بی مهر تو بر اندام من

Дил чу бастам дар ту донистам ки ин саббоғи ишқ

دل چو بستم در تو دانستم که این صباغ عشق

Хоми баст аз рӯзи аввали ранги кори хоми ман

خام بست از روز اول رنگ کار خام من

Анкабути бахтами охири ҳарзаи торӣ май тунд

عنکبوت بختم آخر هرزه تاری می تند

Ту ба рухи хуршеди ҳасании ноӣии андари доми ман

تو به رخ خورشید حسنی نائی اندر دام من

Роҳи иқлӣми қабули хотират тай кардамӣ

راه اقلیم قبول خاطرت طی کردمی

Сайр агар чун меҳру ма будӣ насиби коми ман

سیر اگر چون مهر و مه بودی نصیب کام من

Гуфтӣ ишроқ аз ғамаш хоҳам сабурӣ пеша кард

گفتی اشراق از غمش خواهم صبوری پیشه کرد

Ореи оре бар умеди ҷон бе ороми ман

آری آری بر امید جان بی آرام من