Гуфтӣ ки шуд дардати фузун сабрасту баси дармони ту

گفتی که شد دردت فزون صبر است و بس درمان تو

Сабр аз куҷоу ҷони ман эй ҷони вдли қурбони ту

صبر از کجا و جان من ای جان ودل قربان تو

Афтодами андари чанги ғам чун хас ки дар оташ фитад

افتادم اندر چنگ غم چون خس که در آتش فتد

Бории аҷаб дармондаам дасти ману домони ту

باری عجب درمانده ام دست من و دامان تو

Дили бихўд ва ман бихбри тарсам ки охир бар диҳад

دل بیخود و من بیخبر ترسم که آخر بر دهد

Якбора бар боди балои хокистарами ҳиҷрони ту

یکباره بر باد بلا خاکسترم هجران تو

Гар худ шавад дар зери гули хоки устихонҳои танам

گر خود شود در زیر گل خاک استخوانهای تنم

Чун сабзаи равед ҳамчунон аз хоки ман пайкони ту

چون سبزه روید همچنان از خاک من پیکان تو

Аз дарди ёр эй дил касе ҳаргизи чунин афғон кунад

از درد یار ای دل کسی هرگز چنین افغان کند

Ҳошо ки имшаби дардро дил хӯн шуд аз афғони ту

حاشا که امشب درد را دل خون شد از افغان تو

Ишроқ дар ҷон то ба кӣ бар рағми мо оташи занӣ

اشراق در جان تا به کی بر رغم ما آتش زنی

Моро чаҳ ғами сайли балои гӯи сари буна дар ҷони ту

ما را چه غم سیل بلا گو سر بنه در جان تو