Шуълаҳо дар ҷон задӣ ин синаи ғамнок ро

شعله ها در جان زدی این سینه غمناک را

Хирмании зи оташ чаҳ ҳоҷат буд як хошок ро

خرمنی ز آتش چه حاجت بود یک خاشاک را

То бкӣ дар синаи тангам ниҳон дорам чу роз

تا بکی در سینه تنگم نهان دارم چو راز

Оташӣ каз шуъла хокистар кунад афлок ро

آتشی کز شعله خاکستر کند افلاک را

Дар раҳи ишқи ту умрӣ шуд ки ҳайрон монда ам

در ره عشق تو عمری شد که حیران مانده ام

Ман ки андари кӯии дониши раҳбарами идрок ро

من که اندر کوی دانش رهبرم ادراک را

Ҳеҷ сайёдӣ ба сайди хаста дар саҳро натохт

هیچ صیادی به صید خسته در صحرا نتاخت

Тири мижгон то ба кӣ ин синаи сад чок ро

تیر مژگان تا به کی این سینه صد چاک را

Ҳар ду олам хор шуд дар чашми ишроқ аз ғамат

هر دو عالم خار شد در چشم اشراق از غمت

Ҳаркии об Хизр дорад хор дорад хок ро

هرکه آب خضر دارد خوار دارد خاک را