эй занги ғамати сайқали ойинаи ман

ای زنگ غمت صیقل آئینه من

Анбор фалак мабош дар кӣнаи ман

انبار فلک مباش در کینه من

Худ бас бошад гиёҳ ҳастӣ маро

خود بس باشد گیاه هستی مرا

Ин шуъла ки сар кашид азсинаҳи ман

این شعله که سر کشید ازسینه من