Шайх гуфт пас қасд омул кардем , бҷонби бовирду нисо , кӣ андешаи зиёрати турбати машойих май буд . Ва Аҳмади наҷҷору Муҳамади фазл бо мо буданду Муҳамади фазл аз аввал то охири мурӣду рафиқи шайх мо бӯдааст , хокаш ба наздики пери Абулфазл ҳасанаст ба сарахс шайх гуфт ҳар се рафтем ббоўрд ва аз сӯии дарраи гази қасди шоҳ меҳана кардем , ва он диҳист аз аъмоли дрҳгз , ва он дияро пеши азин шоминаҳ гуфтандӣ , чун шайхи қудси аллоҳи рӯҳаи алъзиз онҷо расед гуфт ин дияро чаҳ хонанд ? гуфтанд шоминаҳ . Шайх гуфт қудси аллоҳи рӯҳаи алъзиз , ин дияро шоҳи меҳана бояд хонд . Аз он вақти бози он дияро шоҳ меҳана хонанд .

شیخ گفت پس قصد آمل کردیم، بجانب باَورد و نسا، کی اندیشۀ زیارت تربت مشایخ می‌بود. و احمد نجار و محمد فضل با ما بودند و محمد فضل از اول تا آخر مرید و رفیق شیخ ما بوده است، خاکش به نزدیک پیر ابوالفضل حسن است به سرخس شیخ گفت هر سه رفتیم بباورد و از سوی درۀ گز قصد شاه میهنه کردیم، و آن دیهیست از اعمال درۀگز، و آن دیه را پیش ازین شامینه گفتندی، چون شیخ قدس اللّه روحه العزیز آنجا رسید گفت این دیه را چه خوانند؟ گفتند شامینه. شیخ گفت قدس اللّه روحه العزیز، این دیه را شاه میهنه باید خواند. از آن وقت باز آن دیه را شاه میهنه خوانند.