Шайх мо гуфт қудси аллоҳи рӯҳаи алъзиз кӣ дар он вақт кӣ мо бомл рафтем , як рӯзи пеши шайхи бўолъбос қассоб нишаста будем , ду кас даромаданду пеш вай бинишастанд ва гуфтанд ё шайхи моро бо якдигари суханӣ мерафтааст яке мегуяд кӣ андӯҳи азали тамомтар ва дайгарӣ мегуяд кӣ шодии азалу абади тамомтар . Акнӯн шайх чаҳ фармоед ? шайхи бўолъбос даст биравӣ фурӯд оварад ва гуфт алҳмдллаҳ ки манзилгоҳи писари қассоб на андӯҳаст ва на шодӣ лӣс ъанд рбкми сабоҳи вломсоء . Андӯҳу шодии сифати тесту ҳарчи сифати тест муҳаддисасту муҳаддисро бқдим роҳ нест . Пас гуфт писари қассоби бандаи хдоист дар амр ва наҳйу раҳеи Мустафо дар мтобъти суннат , ва агар касе даъвии роҳ ҷавонмардон мекунад гувоҳаш инаст ва инак гуфтам на олати пирзнонсту локини масофи гоҳ ҷавонмардонаст . Чун ҳар ду берун шуданд пурседем кӣ ин ҳар ду кӣ буданд ? гуфт яке бўолҳсни хрқонӣ буд вдигри бўъбдоллаҳи достонӣ .

شیخ ما گفت قدس اللّه روحه العزیز کی در آن وقت کی ما بآمل رفتیم، یک روز پیش شیخ بوالعباس قصاب نشسته بودیم، دو کس درآمدند و پیش وی بنشستند و گفتند یا شیخ ما را با یکدیگر سخنی می‌رفته است یکی می‌گوید کی اندوه ازل تمامتر و دیگری می‌گوید کی شادی ازل و ابد تمامتر. اکنون شیخ چه فرماید؟ شیخ بوالعباس دست بروی فرود آورد و گفت الحمدلله که منزلگاه پسر قصاب نه اندوه است و نه شادی لَیسَ عِنْدَ رَبِّکُم صَباحٌ وَلامَساءٌ. اندوه و شادی صفت تست و هرچ صفت تست محدث است و محدث را بقدیم راه نیست. پس گفت پسر قصاب بندۀ خدایست در امر و نهی و رهی مصطفی در متابعت سنت، و اگر کسی دعوی راه جوانمردان می‌کند گواهش اینست و اینک گفتم نه آلت پیرزنانست و لکن مصاف گاه جوانمردان است. چون هر دو بیرون شدند پرسیدیم کی این هر دو کی بودند؟ گفت یکی بوالحسن خرقانی بود ودیگر بوعبداللّه داستانی.