Ва шайхи бўолъбоси қассоби хирқаи аздсти мҳмдбни Абдуллоҳ алтбрӣ дошт ва ӯ аз бўмҳмди ҷрирӣ ва ӯ аз ҷунайд ва ӯ аз сиррии сиқтӣ ва ӯ аз маърӯфи крхӣ ва ӯ аз Довӯди тоӣ ва ӯ аз ҳабиби аҷамӣ ва ӯ аз ҳасани басарӣ ва ӯ аз амӣралмуъминӣни алии разии аллоҳи анҳуам аҷмъин ва ӯ аз дасти Мустафои салавоти аллоҳу саломаи алайҳ .

و شیخ بوالعباس قصاب خرقه ازدست محمدبن عبداللّه الطبری داشت و او از بومحمد جریری و او از جنید و او از سری سقطی و او از معروف کرخی و او از داود طایی و او از حبیب عجمی و او از حسن بصری و او از امیرالمؤمنین علی رضی اللّه عنهم اجمعین و او از دست مصطفی صلوات اللّه و سلامه علیه.

Пас шайхи мо бўсъид бо зовия хеш шуд . Чун намози бомдод салом доданд , ҷамоат менагиристанд шайхи абўолъбосро май диданди ҷомаи шайхи бўсъиди пӯшидау шайхи бўсъиди ҷомаи шайхи бўолъбоси пӯшида , ҳамаи ҷамъ таъаҷҷуб мекарданд ва меандешеданд кӣ ин чаҳ ҳолат тавонад бӯдан . Шайх бўолъбос гуфт ореи дӯши нисорҳо ҷумлаи насиби ин ҷавон миҳнкӣ омад , муборакаши бод . Пас бўолъбос рӯй ба шайх мо кард ва гуфт бози гирду бмиҳнаҳи шӯ кӣ то рӯз чанд ин илм бар дар сарой ту бизананд .

پس شیخ ما بوسعید با زاویۀ خویش شد. چون نماز بامداد سلام دادند، جماعت می‌نگریستند شیخ ابوالعباس را می‌دیدند جامۀ شیخ بوسعید پوشیده و شیخ بوسعید جامۀ شیخ بوالعباس پوشیده، همۀ جمع تعجب می‌کردند و می‌اندیشیدند کی این چه حالت تواند بودن. شیخ بوالعباس گفت آری دوش نثارها جمله نصیب این جوان میهنکی آمد، مبارکش باد. پس بوالعباس روی به شیخ ما کرد و گفت باز گرد و بمیهنه شو کی تا روز چند این عَلَم بر در سرای تو بزنند.

Шайх гуфт қудси аллоҳи рӯҳаи алъзиз , мо ба ҳукми ишорат ӯ бозомадем бо садҳазори халъату футуҳ ,у мурӣдон ҷамъ омаданд . Ва чун бмиҳнаҳ расед шайхи бўолъбосро бомл вафот расед .

شیخ گفت قدس اللّه روحه العزیز، ما به حکم اشارت او بازآمدیم با صدهزار خلعت و فتوح، و مریدان جمع آمدند. و چون بمیهنه رسید شیخ بوالعباس را بآمل وفات رسید.