Хоҷаи эмоми бўъосми ъёзии ду писар дошт , бародари хеши бўнсри ъёзиро гуфт кӣ эшонро ба наздики ин пер бар , яъне шайхи бўсъид , то назар ӯ баришон уфтад ва дуоишон бигӯед . Эшон бирафтанд , чун ба наздики шайхи расиданд , чун назари шайх аз давр баришон афтод гуфт : васли вФҳмти анбтҳмои аллоҳи нбото ҳусно расед ва донистам худои таъолӣ ҳар дуро бенот некӯи برارد .

خواجه امام بوعاصم عیاضی دو پسر داشت، برادر خویش بونصر عیاضی را گفت کی ایشان را به نزدیک این پیر بر، یعنی شیخ بوسعید، تا نظر او بریشان افتد و دعایشان بگوید. ایشان برفتند، چون به نزدیک شیخ رسیدند، چون نظر شیخ از دور بریشان افتاد گفت: وَصَلَ وفَهمتُ اَنْبَتهُما اللّه نَباتاً حَسَناً رسید و دانستم خدای تعالی هر دو را بنات نیکو برآرد.

* * *

***

Ҳикоёти каромоти шайхи қудси аллоҳи рӯҳаи алъзиз беш аз онаст кӣ ин маҷмӯи таҳаммул он кунад ва чун моро шарти эҷоз ва ихтисораст барин қадар ақтсор афтод баъд аз онк дар тасҳеҳи асониду адолати рӯоти мҷҳўд базл карда , ҳақи субҳонау таъолии биркаи анфоси он бузург то қиёми соъати боқии дороади баҳақи Муҳамаду итратаи алтоҳрин .

حکایات کرامات شیخ قدس اللّه روحه العزیز بیش از آنست کی این مجموع تحمل آن کند و چون ما را شرط ایجاز و اختصارست برین قدر اقتصار افتاد بعد از آنک در تصحیح اسانید و عدالت روات مجهود بذل کرده، حقّ سبحانه و تعالی برکۀ انفاس آن بزرگ تا قیام ساعت باقی داراد بحقّ محمد و عترته الطاهرین.