Абрҳими иноли бародари киин султони туғрул буду азими золиму шаҳнаи ншобўр буду аҳли ншобўр аз шайх дуо мехостанд , шайх дуо нагуфтӣ аммо гуфтӣ нек шавад . Торўзи одина кӣ шайх маҷлис мегуфт абрҳими инол ба маҷлис омад ва бисёре бигирист . Чун маҷлис тамом шуд абрҳими пеши тахт шайх омаду бистод . Шайх гуфт чист ? гуфт маро бипазир ! шайх гуфт натавон . Гуфт боядам ! шайх гуфт натавон . Гуфт боядам ! се бор бигуфт . Пас шайхи тези даравӣ нигоҳ кард ва гуфт : неъмат баравад , гуфт шояд . Гуфт ҷонати бабрад , гуфт шояд . Гуфт амирят набошад , гуфт шояд . Гуфт дуоту пора коғаз биёред . Дуот овараданд шайх бинвишт кӣ : абрҳими мноктбаҳи фазли аллоҳ . Абрҳими иноли коғази бастаду бӯсаи брдод ва дар миёни ниҳод ва берун рафт ва ҳамон шаб ба ҷониби Ироқ равон шуд ва беҳмадон бинишаст въосӣ шуд . Султон туғрул бирафт ва бо ӯ ҷанг кард ва ӯро бигирифт . ӯ пайғом фиристод кӣ донам кӣ маро бихоҳӣ кишт . Ҳоҷати ман бтў онаст ки хаттӣаст аз он бўсъид дар кӣсаи ман , чун маро дар хок ниҳанд коғазро бадаст ман бунаанд ки ӯ марои ин воқеа гуфта буду дасти гири ман он хат хоҳад буд .

ابرهیم ینال برادر کهین سلطان طغرل بود و عظیم ظالم و شحنۀ نشابور بود و اهل نشابور از شیخ دعا می‌خواستند، شیخ دعا نگفتی اما گفتی نیک شود. تاروز آدینۀ کی شیخ مجلس می‌گفت ابرهیم ینال به مجلس آمد و بسیاری بگریست. چون مجلس تمام شد ابرهیم پیش تخت شیخ آمد و بیستاد. شیخ گفت چیست؟ گفت مرا بپذیر! شیخ گفت نتوان. گفت بایدم! شیخ گفت نتوان. گفت بایدم! سه بار بگفت. پس شیخ تیز دروی نگاه کرد و گفت: نعمت برود، گفت شاید. گفت جانت ببرد، گفت شاید. گفت امیریت نباشد، گفت شاید. گفت دوات و پارۀ کاغذ بیارید. دوات آوردند شیخ بنوشت کی: ابرهیم مناکتبه فضل اللّه. ابرهیم ینال کاغذ بستد و بوسه برداد و در میان نهاد و بیرون رفت و همان شب به جانب عراق روان شد و بهمدان بنشست وعاصی شد. سلطان طغرل برفت و با او جنگ کرد و او را بگرفت. او پیغام فرستاد کی دانم کی مرا بخواهی کشت. حاجت من بتو آنست که خطیست از آن بوسعید در کیسۀ من، چون مرا در خاک نهند کاغذ را بدست من بنهند که او مرا این واقعه گفته بود و دست گیر من آن خط خواهد بود.