Донишманди бўбкр шоконе гуфт ки падарами донишманд Муҳамад гуфт дар он вақт ки ман ба толиби илмӣ ба ншобўр будам шайхи қудси аллоҳи рӯҳаи алъзиз ба ншобўр буд ва ман ҳар рӯз кӣ аз дарс фориғ шудамӣ , то намози дигар ба хизмат шайх будамӣ , чун намози дигари бгзордмӣ ба мадрисаи омадамӣ . То як рӯзи пеши шайхи омадам , шайхи гӯшаи саҷҷодаи бардошту муштии мавизи тоиФӣ аз зери саҷҷода берун оварад ва гуфт суфиёнро футуҳӣ расидааст , трсўс кардаанд , мо ҳисса шумо биниҳодаем , ҳар якеро ҳафт ҳафт ҳафт . Ва модари мадрисаи ду шарик будему шайхи се ҳафт гуфт , ман хизмат кардаму беруни омадам ва дар роҳ мавиз башмурдам се ҳафт буд . Чун ба мадриса рафтам шарикамро бародарӣ аз ҷониби Ироқи расида буд ва дар хона ман нишаста , дар рафтаму бпрсидму мавиз ҳисса кардам чунонк шайхи фармӯда буд ҳар якеро ҳафт расед .

دانشمند بوبکر شوکانی گفت که پدرم دانشمند محمد گفت در آن وقت که من به طالب علمی به نشابور بودم شیخ قدس اللّه روحه العزیز به نشابور بود و من هر روز کی از درس فارغ شدمی، تا نماز دیگر به خدمت شیخ بودمی، چون نماز دیگر بگزاردمی به مدرسه آمدمی. تا یک روز پیش شیخ آمدم، شیخ گوشۀ سجاده برداشت و مشتی مویز طایفی از زیر سجاده بیرون آورد و گفت صوفیان را فتوحی رسیده است، طرسوس کرده‌اند، ما حصۀ شما بنهاده‌ایم، هر یکی را هفت هفت هفت. و مادر مدرسه دو شریک بودیم و شیخ سه هفت گفت، من خدمت کردم و بیرون آمدم و در راه مویز بشمردم سه هفت بود. چون به مدرسه رفتم شریکم را برادری از جانب عراق رسیده بود و در خانۀ من نشسته، در رفتم و بپرسیدم و مویز حصه کردم چنانک شیخ فرموده بود هر یکی را هفت رسید.