Вақте Аҳмади бўлиси наздики шайхи омада буд , чун боз май гашти шайх касеро бо ваии бФрстод , чун боз омад пурсед кӣ дар роҳи Аҳмад чаҳ мегуфт ? гуфт ҳадиси неъматҳои худоӣ таъолӣ мегуфт . Шайх гуфт кадоми неъматҳоро мегуфт ? ин неъматҳо брдрҷотст , он неъмат кӣ бо мо кардааст ё он неъмат кӣ бо шумо кардааст ? он неъмат кӣ бо мо кардааст баландтарӣн ва бузургтарин нъмтҳост ва он неъмат кӣ бо шумо кардааст миёнааст ва тамом шавад . Пас гуфт перӣ бӯдаасту мӯии сар боз накарда то каждум дар сараши ошиёнаи ниҳод ва бача кард . .

وقتی احمد بولیث نزدیک شیخ آمده بود، چون باز می‌گشت شیخ کسی را با وی بفرستاد، چون باز آمد پرسید کی در راه احمد چه می‌گفت؟ گفت حدیث نعمتهای خدای تعالی می‌گفت. شیخ گفت کدام نعمتها را می‌گفت؟ این نعمتها بردرجاتست، آن نعمت کی با ما کرده است یا آن نعمت کی با شما کرده است؟ آن نعمت کی با ما کرده است بلندترین و بزرگترین نعمتهاست و آن نعمت کی با شما کرده است میانه است و تمام شود. پس گفت پیری بوده است و موی سر باز نکرده تا کژدم در سرش آشیانه نهاد و بچه کرد..