Рӯзии яке наздик шайх омад ва гуфт эй шайх омадаам то аз асрори ҳақи чизе бо ман намое шайх гуфт бози гирд то фардои он марди бозгашт , шайх бифармуд то он рӯз мӯшӣ бигирифтанд ва дар ҳуққа карданду сари ҳуққа муҳкам карданд дигари рӯзи он мард боз омад ва гуфт эй шайхи онч ваъда карда бигӯӣ . Шайх бифармуд то он ҳуққаро буи доданд ва гуфт зинҳор то сари ин ҳуққа боз накунӣ марди ҳуққаро барграфт ва бахона рафту савдоӣ онаш бигирифт ки оё дарин ҳуққа чаҳ сараст ? ҳар чанд сабр кард натавонист , сари ҳуққа боз карду мӯши беруни ҷуст ва бирафт , марди пеш шайх омад ва гуфт эй шайхи ман аз ту сари худои таъолӣ талаб кардам ту мӯшӣ бмн додӣ ? шайх гуфт эй дарвеши мо мӯшӣ дар ҳуққаи бтўи додеми ту пинҳон натавонистӣ дошт сари худоиро боту бигӯем чигуна нигоҳ хоҳӣ дошт .

روزی یکی نزدیک شیخ آمد و گفت ای شیخ آمده‌ام تا از اسرار حقّ چیزی با من نمایی شیخ گفت باز گرد تا فردا آن مرد بازگشت، شیخ بفرمود تا آن روز موشی بگرفتند و در حقّه کردند و سر حقّه محکم کردند دیگر روز آن مرد باز آمد و گفت ای شیخ آنچ وعده کردۀ بگوی. شیخ بفرمود تا آن حقّه را بوی دادند و گفت زینهار تا سر این حقّه باز نکنی مرد حقّه را برگرفت و بخانه رفت و سودای آنش بگرفت که آیا درین حقّه چه سر است؟ هر چند صبر کرد نتوانست، سر حقّه باز کرد و موش بیرون جست و برفت، مرد پیش شیخ آمد و گفت ای شیخ من از تو سر خدای تعالی طلب کردم تو موشی بمن دادی؟ شیخ گفت ای درویش ما موشی در حقّه بتو دادیم تو پنهان نتوانستی داشت سر خدای را باتو بگوییم چگونه نگاه خواهی داشت.