Вақте шайхи таҳорат ме сохт дарвеширо бФрстод то об оварад , дарвеш дайр меомад , ҷамоатӣ кӣ ҳозир буданд эътирозӣ мекарданд ва инкор менамуданд кӣ роҳи наздик чаро дайр меояд ? чун он дарвеш боз омад шайхи он доварӣ эшон медид гуфт он об кӣ моро бони об вузӯ мебоист сохт ҳануз аз чашма берун наёмада буд , ин дарвеши мунтазири он буд кӣ он об аз чашма берун ояд чун он об берун омад ва онҷо расед барграфт ва биоварад ва шумо доварӣ макунед .
وقتی شیخ طهارت میساخت درویشی را بفرستاد تا آب آورد، درویش دیر میآمد، جماعتی کی حاضر بودند اعتراضی میکردند و انکار مینمودند کی راه نزدیک چرا دیر میآید؟ چون آن درویش باز آمد شیخ آن داوری ایشان میدید گفت آن آب کی ما را بآن آب وضو میبایست ساخت هنوز از چشمه بیرون نیامده بود، این درویش منتظر آن بود کی آن آب از چشمه بیرون آید چون آن آب بیرون آمد و آنجا رسید برگرفت و بیاورد و شما داوری مکنید.