Овардаанд кӣ рӯзии дарвешии вузӯ ме сохт , шайх бмтўзодр шуд , он дарвеши даст май шаст ва мегуфтӣ аллоҳами аътнии китобии биминӣ . Шайх гуфт эй дарвеш то чаканӣ ва аз он нома чаҳ бархонӣ ? чунин набояд гуфт ки ту тоқати он надорӣ . Дарвеш гуфт эй шайхи пас чгўим ? шайх гуфт бигӯӣ аллоҳами ағФру арҳми влотсأл .

آورده‌اند کی روزی درویشی وضو می‌ساخت، شیخ بمتوضادر شد، آن درویش دست می‌شست و می‌گفتی اللّهمَّ اعْطِنی کِتابی بِیَمینی. شیخ گفت ای درویش تا چکنی و از آن نامه چه برخوانی؟ چنین نباید گفت که تو طاقت آن نداری. درویش گفت ای شیخ پس چگویم؟ شیخ گفت بگوی اللّهمَّ اغْفِرْ وَ ارَحمْ وَلاتَسْأَل.