Шайх гуфт кӣ аз бўолқсми башар ёсин шунидам ки рӯзии моро гирифт ё боСаид :

شیخ گفت کی از بوالقسم بشر یاسین شنیدم که روزی ما را گرفت یا باسعید:

Рӯзии шайхро суханӣ мерафт ва бисёре перон ва азизон нишаста буданд яке аз миёни қавм ба бонг баланд бигирист чунонк ҷамъро аз он гиристан ӯ заҳматӣ буд ҳарчи бештар . Шайх ба назари ҳайбат дар он мард нигоҳ кард ва гуфт : ани шӣти ани тқўли комаи қиллати Фоқъди комаи қъдти ?фони ман сабт набут вмни сабри зафар . Пас гуфт : самъати ани ақабаи ибни омири қол , қоли расӯли аллоҳи слии аллоҳи алайҳи вслми азои теми фуҷури алъбди малики Айнӣаи Фбкии бҳмои мошоء пас гуфт :

روزی شیخ را سخنی می‌رفت و بسیاری پیران و عزیزان نشسته بودند یکی از میان قوم به بانگ بلند بگریست چنانک جمع را از آن گریستن او زحمتی بود هرچ بیشتر. شیخ به نظر هیبت در آن مرد نگاه کرد و گفت: اِنْ شِئْتَ اَنْ تقُول کَما قُلتُ فَاقعد کَما قعدتُ فَانَ منْ ثَبتَ نَبَتَ وَمَنْ صَبَر ظَفَرَ. پس گفت: سَمِعْتُ اَنّ عقبةَ ابنَ عامِر قالَ، قالَ رَسُولُ اللّه صَلَّی اللّه عَلَیْه وَسَلَّم اِذا تَمَّ فُجُورُ العبدِ ملک عَیْنَیْه فَبَکی بِهِما ماشاء پس گفت:

Ва ҳам шайх мо гуфт ки рӯзии мардӣ ба наздики пери бўолФзл ҳасан даромад ва гуфт эй шайхи дӯш туро бихоб дидаам мурда ва бар ҷинозаи ниҳода , пер бўолФзл гуфт он хоби худро дида ! эшон ҳаргиз намиранд ман ъоши ллаҳи лоямут абадан .

و هم شیخ ما گفت که روزی مردی به نزدیک پیر بوالفضل حسن درآمد و گفت ای شیخ دوش ترا بخواب دیده‌ام مرده و بر جنازه نهاده، پیر بوالفضل گفت آن خواب خود را دیدۀ! ایشان هرگز نمیرند مَنْ عاشَ لِلّه لایَمُوتُ اَبَداً.