Рӯзии шайх маҷлис мегуфт ва аз фарзандони шайхи бўолҳсни хрқонии қудси аллоҳи рӯҳаи алъзизи яке ҳозир буд . Шайх дар миён сухан гуфт касоне кӣ аз худ наҷот ёфтанд аз аҳди набуввати илои иўмно , бъқдии расиданд ва агар хоҳед ҷумларо бар шимурем . Агар касе аз худ пок шуд падари ин хоҷа буду ишорат ба писари шайхи бўолҳсн хрқонӣ кард . Пас гуфт шайхи бўолҳсни хрқониро рафтааст , қудси аллоҳи рӯҳаи алъзиз , кӣ уламо уммат барон муттафиқи андакии худоиро ҷли ҷалолаи бъқл бояд шинохту бўолҳсн чун бъқл нагирист ӯро дарин роҳ нобӣно дид кӣ то худояши бенаии надиҳад ва роҳ нанамояд набинад ва надонад ва бисёр касро мо дасти гирифтем ва аз ғурури ақл бароа оварадем .

روزی شیخ مجلس می‌گفت و از فرزندان شیخ بوالحسن خرقانی قدس اللّه روحه العزیز یکی حاضر بود. شیخ در میان سخن گفت کسانی کی از خود نجات یافتند از عهد نبوت الی یومنا، بعقدی رسیدند و اگر خواهید جمله را بر شمریم. اگر کسی از خود پاک شد پدر این خواجه بود و اشارت به پسر شیخ بوالحسن خرقانی کرد. پس گفت شیخ بوالحسن خرقانی را رفته است، قدس اللّه روحه العزیز، کی علماء امت بران متفق‌ اندکی خدای را جل جلاله بعقل باید شناخت و بوالحسن چون بعقل نگریست او را درین راه نابینا دید کی تا خدایش بینایی ندهد و راه ننماید نبیند و نداند و بسیار کس را ما دست گرفتیم و از غرور عقل براه آوردیم.