Шайхро фарзандии хирад фармон ёфту шайхи азим ӯро дӯст доштӣ чун ӯро ба гӯристони бурданди шайхи фарзандро бадасти хеш дар хоки ниҳод ва чун аз хоки баромади ашк аз чашми шайхи равони гашт ва бо худ ин байт оҳиста мегуфт :

شیخ را فرزندی خرد فرمان یافت و شیخ عظیم او را دوست داشتی چون اورا به گورستان بردند شیخ فرزند را بدست خویش در خاک نهاد و چون از خاک برآمد اشک از چشم شیخ روان گشت و با خود این بیت آهسته می‌گفت:

Ва баъд аз он писарии дигари ҳам хирад аз он шайх фармон ёфт , бар забон шайх рафт ки аҳли биҳишт аз мо ёдгорӣ хостанд ду дасти анбўиаҳ шан фиристодем то расӣдан мо .

و بعد از آن پسری دیگر هم خرد از آن شیخ فرمان یافت، بر زبان شیخ رفت که اهل بهشت از ما یادگاری خواستند دو دست انبویه‌شان فرستادیم تا رسیدن ما.