Рӯзии шайхи қудси аллоҳи рӯҳаи алъзиз дар ншобўр бтъзитӣ мерафт , муъаррифони пеш шайх омаданд ва хостанд кӣ шайхро таърифӣ кунанд чунонк расми эшон буд . Чун шайхро бидиданд фурӯи монданд , надонистанд кӣ чаҳ гӯйанд аз мурӣдон шайх пурседанд ки шайхро чаҳ лақаб гӯйем ? шайхро маълум шуд кӣ чаҳ гӯйанд , эшонро гуфт дар равед ва овоз диҳед кӣ : ҳеҷ каси бен ҳеҷ касро роҳ диҳед ! ҳама бузургон бишуниданд , сарбароварданад , шайхро диданд кӣ меомаду ҳамаро вақт хуш шуд ва бигиристанд .

روزی شیخ قدس اللّه روحه العزیز در نشابور بتعزیتی می‌رفت، معرفان پیش شیخ آمدند و خواستند کی شیخ را تعریفی کنند چنانک رسم ایشان بود. چون شیخ را بدیدند فرو ماندند، ندانستند کی چه گویند از مریدان شیخ پرسیدند که شیخ را چه لقب گوییم؟ شیخ را معلوم شد کی چه گویند، ایشان را گفت در روید و آواز دهید کی: هیچ کس بن هیچ کس را راه دهید! همۀ بزرگان بشنیدند، سربرآوردند، شیخ را دیدند کی می‌آمد و همه را وقت خوش شد و بگریستند.