Овардаанд кӣ як шаб дар меҳанаи ҳасани мؤдби чароғ дар пеш шайх биниҳод ва бирафт . Шайх ӯро овоз дод ва гуфт чаҳ сабабаст кӣ имшаби ин чароғи равшаноӣ тамом надорад , чунонк ҳар шаб ? ҳасан гуфт маълум нест . Шайх гуфт тафаҳҳус кун . Чун тафаҳҳус кард гуфт чӯбӣ кӣ чароғ суфиён бидон пок мекардаанд дарин чароғи дон ниҳодаанд , шайх гуфт бурдор ин чароғ аз пеши мо ! ҳасани чароғро аз пеши бардошт .
آوردهاند کی یک شب در میهنه حسن مؤدب چراغ در پیش شیخ بنهاد و برفت. شیخ او را آواز داد و گفت چه سبب است کی امشب این چراغ روشنایی تمام ندارد، چنانک هر شب؟ حسن گفت معلوم نیست. شیخ گفت تفحص کن. چون تفحص کرد گفت چوبی کی چراغ صوفیان بدان پاک میکردهاند درین چراغدان نهادهاند، شیخ گفت بردار این چراغ از پیش ما! حسن چراغ را از پیش برداشت.