Хоҷаи ҳасан мؤдб гуфт кӣ дар он вақт кӣ шайхи бншобўр будемау бузургони шаҳри бхдмти шайх май расиданд , чун шайхи бўмҳмди ҷўинӣу устоди эмоми абўолқсми қширӣу устоди Исмоили собӯнӣ ва аз шайх чизе мепурседанд ва баҳс мекарданд . Як рӯзи шайхро суханӣ мерафт ва ин ҷамъу дигари бузургони шаҳр ҳозир буданд , дар миёни сухани брзФони шайхи ин байт бирафт кӣ :

خواجه حسن مؤدب گفت کی در آن وقت کی شیخ بنشابور بود ایمه و بزرگان شهر بخدمت شیخ می‌رسیدند، چون شیخ بومحمد جوینی و استاد امام ابوالقسم قشیری و استاد اسماعیل صابونی و از شیخ چیزی می‌پرسیدند و بحثی می‌کردند. یک روز شیخ را سخنی می‌رفت و این جمع و دیگر بزرگان شهر حاضر بودند، در میان سخن برزفان شیخ این بیت برفت کی:

Онгаҳ шайх рӯй бадишон кард ва гуфт маънии ин байт дар қуръон куҷост ? бузургон бисёр андеша карданд , пас гуфтанд шайх фармоед . Шайх гуфт моро мебояд гуфт ? гуфтанд балӣ . Шайх гуфт худованд мегуядам иҳсбўни анои лонсмъи сарҳами внҷўиҳми балии врслнои лдиҳми иктбўни эшон ҳама таъаҷҷуб карданд аз идроки шайх .

آنگه شیخ روی بدیشان کرد و گفت معنی این بیت در قرآن کجاست؟ بزرگان بسیار اندیشه کردند، پس گفتند شیخ فرماید. شیخ گفت ما را می‌باید گفت؟ گفتند بلی. شیخ گفت خداوند می‌گوید اَم یَحْسِبُونَ اَنّا لانَسْمَعُ سِرَّهُم وَنَجویهُم بَلی وَرُسُلُنا لَدَیهِم یَکْتُبُونَ ایشان همه تعجب کردند از ادراک شیخ.