Ҳасан мؤдб гуфт ки шайхи як рӯз маҷлис мегуфт , чун аз маҷлис фориғ шуд ман пеши вай истода будам , шайх гуфт эй ҳасан ба шаҳри беруни шӯ ва бингар кӣ дарин шаҳр ки моро душман тар дорад ва ин ҳадисро мункиртараст , ба наздӣ ваии шӯ ва бигӯ даравишонро бебргисту чизе маълум нест кӣ бакор баранд . Ман беруни омадаму бахотири гирди шаҳри баромадам . Ҳеҷ касро мункиртар аз алӣ сандалӣ надонистам , гуфтам шояд кӣ ин хотир савоб набошад , дигари бори баҳамати гирди ҳамаи шаҳри баромадам ва ҳам хотири ман бадв шуд . Дигари бори андешаи баҳамаи атроф шаҳр фиристодам ҳам хотирам бадв шуд . Донистам кӣ ҳақ бошад . Рафтам то бхонқоаҳи вай ӯ нишаста буд , шогирдон дар хизмати вай ва ӯ китобӣ мутолиа мекард , салом гуфтам , ҷавоб дод аз сари нихватӣ чунонк одат ӯ буд , ва гуфт шуғлӣ ҳаст ? гуфтам шайх салом мегуяд ва мегуяд кӣ ҳеҷ чиз маълум нест ниёбатӣ мебояд дошт дар ҳадиси даравишон . Ва ӯ мардии нуктаи гӯй буду танноз , гуфт инат муҳими шуғлӣу фаризаи корӣ ! пиндоштам кӣ омада кӣ чизе бипурсӣ , брўои дӯст кӣ ман корӣ дорам муҳимтар азин кӣ ман чизеи бшмои даҳум кӣ шумо бҳдкўрнд ( ? )у кхи кхи книдўи ин байти бргўиид ва рақс кунед :

حسن مؤدب گفت که شیخ یک روز مجلس می‌گفت، چون از مجلس فارغ شد من پیش وی ایستاده بودم، شیخ گفت ای حسن به شهر بیرون شو و بنگر کی درین شهر که ما را دشمن‌تر دارد و این حدیث را منکرتر است، به نزدی وی شو و بگو درویشان را بی‌برگیست و چیزی معلوم نیست کی بکار برند. من بیرون آمدم و بخاطر گرد شهر برآمدم. هیچ کس را منکرتر از علی صندلی ندانستم، گفتم شاید کی این خاطر صواب نباشد، دیگر بار بهمت گرد همۀ شهر برآمدم و هم خاطر من بدو شد. دیگر بار اندیشه بهمه اطراف شهر فرستادم هم خاطرم بدو شد.دانستم کی حقّ باشد. رفتم تا بخانقاه وی او نشسته بود، شاگردان در خدمت وی و او کتابی مطالعه می‌کرد، سلام گفتم، جواب داد از سر نخوتی چنانک عادت او بود، و گفت شغلی هست؟ گفتم شیخ سلام می‌گوید و می‌گوید کی هیچ چیز معلوم نیست نیابتی می‌باید داشت در حدیث درویشان. و او مردی نکته گوی بود و طناز، گفت اینت مهم شغلی و فریضه کاری! پنداشتم کی آمدۀ کی چیزی بپرسی، بروای دوست کی من کاری دارم مهمتر ازین کی من چیزی بشما دهم کی شما بحدکورند (؟) و کخ کخ کنیدو این بیت برگویید و رقص کنید:

Ман чун ин сухан шунидам бхдмти шайхи омадаму хостам ки ончи рафта буд боз нанамоям . Гуфтам кӣ мегуяд вақтро чизе маълум нест то пас азин чаҳ буд . Шайх гуфт хиёнат набояд , чунонк рафтааст бояд гуфт . Ман ончи рафта буд баростӣ ҳикоят кардам . Шайх гуфт дигари бор бибояд рафт ва ӯро бигӯе ки оростаи бзинти днёўмсту махмури дӯстии дунё ба бозори ое , фардо дар бозор қиёмат натарсӣ кӣ гирифтори ое ? кӣ худованд мегуяд аҳдноолсроти алмстқим . Ман бозгаштам ва ба наздик вай шудаму пайғом шайх бидодам . ӯ сар дар пеш афганду соъатӣ андеша кард ва гуфт фалони нонворо бигӯӣ ва сад дирами сими азуи бустон кӣ шумо кӣ сурӯдро чунин тафсир тавонед кард ман бо шумо ҳеҷ чиз надорам ва касе бо шумо брнёид !

من چون این سخن شنیدم بخدمت شیخ آمدم و خواستم که آنچ رفته بود باز ننمایم. گفتم کی می‌گوید وقت را چیزی معلوم نیست تا پس ازین چه بود. شیخ گفت خیانت نباید، چنانک رفته است باید گفت. من آنچ رفته بود براستی حکایت کردم. شیخ گفت دیگر بار بباید رفت و او را بگویی که آراسته بزینت دنیاومست و مخمور دوستی دنیا به بازار آیی، فردا در بازار قیامت نترسی کی گرفتار آیی؟ کی خداوند می‌گوید اِهْدنَاالصَّراطَ المُسْتَقِیم. من بازگشتم و به نزدیک وی شدم و پیغام شیخ بدادم. او سر در پیش افگند و ساعتی اندیشه کرد و گفت فلان نانوا را بگوی و صد درم سیم ازو بستان کی شما کی سرود را چنین تفسیر توانید کرد من با شما هیچ چیز ندارم و کسی با شما برنیاید!