Шайхро савол карданд азин оят ки врбки ихлқи мо ишоءи вихтор шайх гуфт ихтиёр карда худованд май бояд , шоистаи воростаҳи худованд май бояд , ихтиёри банда бакор наёяд мо он беҳтар бошем кӣ набошем , агар кашишӣ падед ояд банда бидон кашиш ороста гардаду пероста кӯшиш гардад вшоистаҳ бениш гардад чун бинои гашт шунаво гардад онгаҳ бо ӯ гуяд қул бФзли аллоҳи вбрҳмтаҳи Фбзлки ФлиФрҳўои ҳўи хайри ммо иҷмъўн бигӯӣ бФзлу раҳмати мо шод бош кӣ бад-ӣни но?зидани турои беҳтар аз ҳарч гирд кунӣ моро гуфт ҳўи хайр ё ибни абии алхири мо шуморо мегӯйем ҳўи хайр . Ҳаркасӣ ба чизе менозанад : гуруҳе ба дунёи гуруҳе ба уқбои гуруҳе ба дараҷоти гуруҳе ба ҳасанот , мо мегӯйем шуморо кӣ ин ҳама набӯд ва ӯ буд ва ҳаст ва бошад . Бўолқосми башари ёсин дар меҳанаи перзанонро ин зикр дар омухтӣ : ётў , ё ҳамаи ту , ё ҳамаи тўро . Вҳдки лошарики лак ва ин ҷумла онаст кӣ ҳақ таъолӣ гуяд ҳўи хайри ммои иҷмъўн эй мусулмонон ғариб шуд касе кӣ азин бӯе дорад ва ё касе ки аз худии худ сайр омадааст . Сухан кӣ кушояд бар ниёз касе кушояд кӣ буи гирифторӣ дорад , ниёз май бояд ! ниёзи хостӣ буд , хост бакор наёяд , ниёз миғнотисаст кӣ асрори ҳақиқатро бахуд кашад .

شیخ را سؤال کردند ازین آیت که وَرَبُّکَ یَخْلُقُ ما یَشاءُ وَیَختارُ شیخ گفت اختیار کردۀ خداوند می‌باید، شایسته وآراستۀ خداوند می‌باید، اختیار بنده بکار نیاید ما آن بهتر باشیم کی نباشیم، اگر کششی پدید آید بنده بدان کشش آراسته گردد و پیراستۀ کوشش گردد وشایستۀ بینش گردد چون بینا گشت شنوا گردد آنگه با او گوید قُلْ بِفَضلِ اللّه وَبِرحَمتِه فَبِذلِک فَلیَفرحوا هَوَ خَیْرٌ مِمّا یَجْمَعُونَ بگوی بفضل و رحمت ما شاد باش کی بدین نازیدن ترا بهتر از هرچ گرد کنی ما را گفت هُوَ خیرٌ یا ابنَ ابی الخیر ما شما را می‌گوییم هُوَ خیر. هرکسی به چیزی می‌نازند: گروهی به دنیا گروهی به عقبی گروهی به درجات گروهی به حسنات، ما می‌گوییم شما را کی این همه نبود و او بود و هست و باشد. بوالقاسم بشر یاسین در میهنه پیرزنان را این ذکر در آموختی: یاتو، یا همه تو، یا همه تورا. وحدک لاشریک لک و این جمله آنست کی حقّ تعالی گوید هُوَ خَیرٌ مِمّا یجمعُون ای مسلمانان غریب شد کسی کی ازین بویی دارد و یا کسی که از خودی خود سیر آمده است. سخن کی گشاید بر نیاز کسی گشاید کی بُوی گرفتاری دارد، نیاز می‌باید! نیاز خواستی بود،خواست بکار نیاید، نیاز مغناطیس است کی اسرار حقّیقت را بخود کشد.