Шайхро пурседанд кӣ пер муҳаққиқ кадомасту мурӣд Мусаддиқ кадомаст ? гуфт нишони пер муҳаққиқ онаст ки ин даҳ хислат дар вай боз ёбанд то дар перӣ дуруст бошад : нахустин мурод дида бошад то мурӣд тавонад дошт , дувуми роҳ супурда бошад то роҳ тавонад намӯд , сими муҳаззаб ва мؤдб гашта бошад то мؤдб буд , чаҳорум бехатар сахӣ бошад то фидоӣ мурӣд тавонад кард , панҷум аз моли мурӣд озод бошад то дар роҳи худаш бакор набояд дошт , шашум то бошорт панд тавонад дод ба иборати надиҳад , ҳафтум то брФқ тأдиб тавонад кард бънФ ва хашм накунад , ҳаштум онч фармоед нахуст биҷой оварда бошад , нуҳум ҳар чизе кӣ аз онаш боздорад нахуст ӯ бозоистодаҳ бошад , даҳуми мурӣдро кӣ бхдои фарои пазиради бхлқш рад накунад . Чун чунин бошаду пери бад-ӣни ахлоқи ороста буд мурӣди ҷузи Мусаддиқу роҳ рӯ набошад кӣ онч бар мурӣд падед ояд он сифат пераст ки бар мурӣд зоҳир мешавад . Аммо мурӣди Мусаддиқи рокмтрини чизе дар ваии даҳ чиз бошад то мурӣдиро бшоид : аввали зирак бояд кӣ бошад то ишорати пери бидонад , дувуми мутӣъи тан буд то фармон бурдор пер буд , сим тизгўш бошад то сухани пер андар ёбад , чаҳоруми равшан дил бошад то бузургӣ пер бибинад , панҷуми рост гӯй бошад то ҳарч хабар диҳад рост диҳад , шашуми дурусти аҳди бўдто ҳарч гуяд вафо кунад , ҳафтуми озодамарди бўдто онч дорад битавонад гузошт , ҳаштуми роздор буд то рози пер нигоҳ тавонад дошт , нуҳуми панди пазирад то насиҳати пери фарои пазирад , даҳуми айёр буд то ҷони азизи дарин роҳ фидо тавонад кард . Мурӣди бад-ӣни ахлоқи ороста бояд то роҳ биравӣ сабктар анҷомаду мақсӯди пер дар тариқат аз ваии зуд ҳосил ояд ани шоءи аллоҳи таъолӣ .

شیخ را پرسیدند کی پیر محقّق کدامست و مرید مصدق کدامست؟ گفت نشان پیر محقّق آنست که این ده خصلت در وی باز یابند تا در پیری درست باشد: نخستین مراد دیده باشد تا مرید تواند داشت، دوم راه سپرده باشد تا راه تواند نمود، سیم مهذب و مؤدَّب گشته باشد تا مؤدِّب بود،چهارم بی‌خطر سخی باشد تا فدای مرید تواند کرد، پنجم از مال مرید آزاد باشد تا در راه خودش بکار نباید داشت، ششم تا باشارت پند تواند داد به عبارت ندهد، هفتم تا برفق تأدیب تواند کرد بعنف و خشم نکند، هشتم آنچ فرماید نخست بجای آورده باشد،نهم هر چیزی کی از آنش بازدارد نخست او بازایستاده باشد، دهم مرید را کی بخدای فرا پذیرد بخلقش رد نکند. چون چنین باشد و پیر بدین اخلاق آراسته بود مرید جز مصدق و راه رو نباشد کی آنچ بر مرید پدید آید آن صفت پیر است که بر مرید ظاهر می‌شود. اما مرید مصدق راکمترین چیزی در وی ده چیز باشد تا مریدی را بشاید: اول زیرک باید کی باشد تا اشارت پیر بداند، دوم مطیع تن بود تا فرمان بردار پیر بود، سیم تیزگوش باشد تا سخن پیر اندر یابد، چهارم روشن دل باشد تا بزرگی پیر ببیند، پنجم راست گوی باشد تا هرچ خبر دهد راست دهد، ششم درست عهد بودتا هرچ گوید وفا کند، هفتم آزادمرد بودتا آنچ دارد بتواند گذاشت، هشتم رازدار بود تا راز پیر نگاه تواند داشت، نهم پند پذیرد تا نصیحت پیر فرا پذیرد، دهم عیار بود تا جان عزیز درین راه فدا تواند کرد. مرید بدین اخلاق آراسته باید تا راه بروی سبکتر انجامد و مقصود پیر در طریقت از وی زود حاصل آید ان شاء اللّه تعالی.