Султони чғрии номаи навишта буд ба шайхи бадасти хоҷаи ҳмўиаҳ кӣ раиси меҳана буду мурӣди шайхи мо буд ва аз шайхи мо дархостӣ карда фиристода , шайхи мо ҷавоби набшат :

سلطان چغری نامۀ نوشته بود به شیخ بدست خواجه حمویه کی رئیس میهنه بود و مرید شیخ ما بود و از شیخ ما درخواستی کرده فرستاده، شیخ ما جواب نبشت:

Бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими худованди ъзўҷли амири ҷалили малики Музаффарро бдошти хеши бдород ва ба хештан ва ба махлуқони бози мгзороду ончи ризоӣ ӯ дар онаст боризонеи дороаду ҳарчи оқибати он пшимонист аз он бФзли хеши нигоҳи дороади бмнаҳу раҳмата . Номаи амири ҷалили Музаффари эзадаш дар хайрҳо муваффақи дороади расида буд бар дасти хоҷаи ҳмўиаҳи сади даҳ аллоҳ , хондаи омада буду муроди шинохта шуда ва узрҳо кӣ зоҳир буд ӯро боз намӯда омадаи бўдў ӯ он тамоми бдонстаҳ буд ва худ ҳама бозгуеду бшрҳи бози намояду умед ҳаме дорем кӣ пазируфта шаваду худованди ъзи исмаи бФзли хеши узрҳои амири ҷалили малики Музаффари ҳама пазируфта кунод ва балоҳои ҳар ду ҷаҳонӣ азу биҷуста куноду ҳарчи салоҳи ванҷот ӯ баҳри ду сарой дар онаст тавфиқаш бидон пайваста куноду алҳмдллаҳи вҳдаҳи лошарики ?ла .

بسم اللّه الرحمن الرحیم خداوند عزوجل امیر جلیل ملک مظفر را بداشت خویش بداراد و به خویشتن و به مخلوقان باز مگذاراد و آنچ رضای او در آنست بارزانی داراد و هرچ عاقبت آن پشیمانیست از آن بفضل خویش نگاه داراد بمنه و رحمته. نامۀ امیر جلیل مظفر ایزدش در خیرها موفق داراد رسیده بود بر دست خواجه حمویه سد ده اللّه، خوانده آمده بود و مراد شناخته شده و عذرها کی ظاهر بود اورا باز نموده آمده بودو او آن تمام بدانسته بود و خود همه بازگوید و بشرح باز نماید و امید همی داریم کی پذیرفته شود و خداوند عز اسمه بفضل خویش عذرهای امیر جلیل ملک مظفر همه پذیرفته کناد و بلاهای هر دو جهانی ازو بجسته کناد و هرچ صلاح ونجات او بهر دو سرای در آنست توفیقش بدان پیوسته کناد و الحمدلله وحده لاشریک له.