Дар он вақт ки шайхи мо қудси аллоҳи рӯҳаи алъзиз ба ншобўр буд дарвешии пеш шайх омад ва гуфт андеша меҳана дорам , шайхи дуоту коғази хост ва гуфт соъатии таваққуф бояд кард то чизе ба бўтоҳр бинивисам пас бинвишт :

در آن وقت که شیخ ما قدس اللّه روحه العزیز به نشابور بود درویشی پیش شیخ آمد و گفت اندیشۀ میهنه دارم، شیخ دوات و کاغذ خواست و گفت ساعتی توقف باید کرد تا چیزی به بوطاهر بنویسم پس بنوشت:

Бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими саломи аллоҳи аллтиФи алхбири алии алкбиру алсғиру ҳўи алии ҷумъаами азои ишоءи қадиру ассалом , коғаз ба дарвеш дод то бабрад .

بسم اللّه الرحمن الرحیم سلام اللّه اللطیف الخبیر علی الکبیر و الصغیر و هو علی جمعهم اذا یشاء قدیر و السلام، کاغذ به درویش داد تا ببرد.