Дар он вақт кӣ шайхи мо қудси аллоҳи рӯҳа ба ншобўр буд дарвешии фарои пеш шайх омад пойафзор пӯшида ва гуфт бмиҳнаҳ мешавам хидматӣ ҳаст ? шайх гуфт то фарзандонро чизе нивисам , бинвишт :
در آن وقت کی شیخ ما قدس اللّه روحه به نشابور بود درویشی فرا پیش شیخ آمد پای افزار پوشیده و گفت بمیهنه میشوم خدمتی هست؟ شیخ گفت تا فرزندان را چیزی نویسم، بنوشت:
Бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим .
بسم اللّه الرحمن الرحیم.
Ҳеҷ суратгар ба сад сол аз бадоеъи ваз
هیچ صورتگر به صد سال از بدایع وز
Он надонад карду натавонад кӣ як борон кунад
آن نداند کرد و نتواند کی یک باران کند
Рӯй тозау пешонии бакори кушодау зи миҳмони чораи неи вассалом .
روی تازه و پیشانی بکار گشاده و ز میهمان چاره نی والسلام.