Як рӯзи хоҷаи бўмнсўри варақоне кӣ вазири султони туғрул буд ба хизмати шайх мо омад вагуфт эй шайхи марои васиятии фармой . Шайх гуфт : « аввали мақомоти алъбоди мурооти қдроллаҳу охири мақомоти алнбўаҳи мроъоаҳи ҳақи алмؤмнин » кори ту имрӯзи адоء ҳуқуқ халқаст пайвастаи чашми барин хабар май дор ки фардои дастгир ту бошад кӣ расӯли слии аллоҳ алайҳ гуфт : лоидхли алҷнаҳи аҳдкм ҳатто ирҳми алъомаҳи комаи ирҳми аҳдкми алхосаҳ . Ин халқи ҷумлаи абноء давлат тавонад бҷмлаҳ ба назари фарзандии нигар . Бҳтоми дунёу заҳмати халқ фирефта машав кӣ халқи бандаи ҳоҷот хешанд агар бҳоҷоти эшон вафои намое қабулат кунанд агарчӣ бисёр айби дорӣ ва агар ҳоҷоти эшон нгзории бтў илтифот накунанд агарчӣ бисёр ҳунари дорӣ .

یک روز خواجه بومنصور ورقانی کی وزیر سلطان طغرل بود به خدمت شیخ ما آمد وگفت ای شیخ مرا وصیتی فرمای. شیخ گفت: «اول مقامات العباد مراعات قدراللّه و آخر مقامات النبوة مراعاة حقّ المؤمنین» کار تو امروز اداء حقّوق خلقست پیوسته چشم برین خبر می‌دار که فردا دستگیر تو باشد کی رسول صلی اللّه علیه گفت: لایدخل الجنة احدکم حتی یرحم العامة کما یرحم احدکم الخاصة. این خلق جمله ابناء دولت تواند بجمله به نظر فرزندی نگر. بحطام دنیا و زحمت خلق فریفته مشو کی خلق بندۀ حاجات خویش‌اند اگر بحاجات ایشان وفا نمایی قبولت کنند اگرچه بسیار عیب داری و اگر حاجات ایشان نگزاری بتو التفات نکنند اگرچه بسیار هنر داری.