Ва дарин ҳодисае ғариби биФтоди ҳам дарин буқъа ва яке аз он ҷумла онаст кӣ дар он вақт кӣ султони Саиди снҷрбни маликшоҳи баради аллоҳи мзҷъаҳ аз дасти ғзон халос ёфт ва бидор алмалик Марв омад ин дуъогӯӣ аз сарахс бо ҷамъӣ аз машойих бмрў рафт ба мубораки боди қудуми султон ва аз ҷиҳати масолеҳи буқъаи шайх , ва аз хуишону фарзандони шайхи кас бо дуъогӯии набуданд чаҳ онч монда буданд мутафарриқ буданду бештари бъроқ рафта бӯдаанд , чун дуъогӯӣ бмрў расед раиси меҳана чанд рӯз буд кӣ онҷои расида буд азҷҳти масолеҳи вилоят ва ҳануз султонро надида буд чун раис аз дуъогӯӣ хабар ёфт ҳоле бар мо омаду шодгшт ва гуфт чанд рӯзаст кӣ ман мунтазири яке аз шмоом аз ҷиҳати мушовирати кори фардои султонро бояд дигари рӯз бо якдигари султонро бидидем , чун дуъогӯии дуъогӯӣ дуое бигуфт , султон санҷар гуфт меҳана ҷое муборакасту турбати шайхи музиъӣ кӣ аз он азизтар ва бузургвортар набӯд ва аз он ғзони яке дасти фарои турбат шайх карду хост ки неъмати днёўӣ мадфӯн ёбад ва баргирад , дарҳоли дасташ хушк шуд , хуишон ӯ ӯро ба лашкаргоҳ овараданд ва бидидам , ва ман ин ҳикоят нишнидам ало аз лафзи султони волъҳдаҳи алайҳ .

و درین حادثه‌ای غریب بیفتاد هم درین بقعه و یکی از آن جمله آنست کی در آن وقت کی سلطان سعید سنجربن ملکشاه برد اللّه مضجعه از دست غزان خلاص یافت و بدار الملک مرو آمد این دعاگوی از سرخس با جمعی از مشایخ بمرو رفت به مبارک باد قدوم سلطان و از جهت مصالح بقعۀ شیخ، و از خویشان و فرزندان شیخ کس با دعاگوی نبودند چه آنچ مانده بودند متفرق بودند و بیشتر بعراق رفته بوده‌اند، چون دعاگوی بمرو رسید رئیس میهنه چند روز بود کی آنجا رسیده بود ازجهت مصالح ولایت و هنوز سلطان را ندیده بود چون رئیس از دعاگوی خبر یافت حالی بر ما آمد و شادگشت و گفت چند روزست کی من منتظر یکی از شماام از جهت مشاورت کار فردا سلطان را باید دیگر روز با یکدیگر سلطان را بدیدیم، چون دعاگوی دعاگوی دعایی بگفت، سلطان سنجر گفت میهنه جایی مبارکست و تربت شیخ موضعی کی از آن عزیزتر و بزرگوارتر نبود و از آن غزان یکی دست فرا تربت شیخ کرد و خواست که نعمت دنیاوی مدفون یابد و برگیرد، درحال دستش خشک شد، خویشان او اورا به لشکرگاه آوردند و بدیدم، و من این حکایت نشنیدم الا از لفظ سلطان والعهدة علیه.

Пас ҳазор харвор ғалла фармуд аз ҷиҳати тухму зироати ховарони всди харвор аз ҷиҳати тухми асбоби Машҳад , пас малики меҳанаи астдъоءи гов ҷуфтӣ кард , султон гуфт хуросон харобасту марои хазина Эй нест ҳолро бо ин бояд сохт ва аз ҷиҳати Машҳади сад динор нақд фиристод . Пас раиси меҳана муроҷиат карду кас ботроФ фиристод то аз фарзандону мурӣдони шайхи онч монда буданд зиндаи ҳамаро овараданд , тании панҷоҳ ҷамъ шуданду суфра ва панҷ вақти намозу хатми сари турбати ҳамаи брўнқи гашту равшанои тамом падед омаду дуъогӯии ҳамагии хеши барони хизмат вақф карда буду ғрбо рӯй бидон ҳазрат ниҳоданд . Дар миёнаи султони санҷари раҳма аллоҳ бирафту султон Маҳмӯд бинишаст , масофи дндонқони бмрў бо ғзон иттифоқ афтоду дигари бори лашкари султони шикаста ва мунҳазим шуданду ғзон даст ёфтанду бикборгии кори он буқъа аз даст бишуд ва расед онҷо кӣ расед . Худои таъолии блтФи хеши эминӣу адлӣу ободонии хуросонроу ҷумлаи оламро рӯзӣ кунод бмнаҳу фазла .

پس هزار خروار غله فرمود از جهت تخم و زراعت خاوران وصد خروار از جهت تخم اسباب مشهد، پس ملک میهنه استدعاء گاو جفتی کرد، سلطان گفت خراسان خرابست و مرا خزینه‌ای نیست حال را با این باید ساخت و از جهت مشهد صد دینار نقد فرستاد. پس رئیس میهنه مراجعت کرد و کس باطراف فرستاد تا از فرزندان و مریدان شیخ آنچ مانده بودند زنده همه را آوردند، تنی پنجاه جمع شدند و سفره و پنج وقت نماز و ختم سر تربت همه برونق گشت و روشنایی تمام پدید آمد و دعاگوی همگی خویش برآن خدمت وقف کرده بود و غربا روی بدان حضرت نهادند. در میانه سلطان سنجر رحمه اللّه برفت و سلطان محمود بنشست، مصاف دندانقان بمرو با غزان اتفاق افتاد و دیگر بار لشکر سلطان شکسته و منهزم شدند و غزان دست یافتند و بیکبارگی کار آن بقعه از دست بشد و رسید آنجا کی رسید. خدای تعالی بلطف خویش ایمنی و عدلی و آبادانی خراسان را و جملۀ عالم را روزی کناد بمنه و فضله.