Ва дигари онкӣ чун шайхро вафот буд ин пояи тахту курсӣ кӣ шайх бар вай вузӯ кардӣ ҳар ду бзири тахт будӣ ниҳода ,у мардумони онро зиёрат мекарданд то буқати фатрати ғзкии меҳана хароб карданду ҳркҷои дарӣу чӯбӣ буд бсухтанд , он тахту курсӣ нопадид шуд ва ҳеҷ кас аз он ҷамоат кӣ дар дасти эшон асир буданд аз ҳар се хабар надоданд ва чун фарзандони шайху мурӣдон асир буданд , чун биёмаданд тахт ва курсӣҳо дарин мавзеи диданд ба саломат , дигари рӯзи бомдод дар шуданд ҳеҷ надиданд .

و دیگر آنکه چون شیخ را وفات بود این پایۀ تخت و کرسی کی شیخ بر وی وضو کردی هر دو بزیر تخت بودی نهاده، و مردمان آنرا زیارت می‌کردند تا بوقت فترت غزکی میهنه خراب کردند و هرکجا دری و چوبی بود بسوختند، آن تخت و کرسی ناپدید شد و هیچ کس از آن جماعت کی در دست ایشان اسیر بودند از هر سه خبر ندادند و چون فرزندان شیخ و مریدان اسیر بودند، چون بیامدند تخت و کرسیها درین موضع دیدند به سلامت، دیگر روز بامداد در شدند هیچ ندیدند.