Аз тоҷи алисломи Абусаъди бен Муҳамади алсмъонии шунӯдам дар маҷлис бар дар Машҳади шайхи қудси аллоҳи рӯҳаи алъзиз кӣ гуфт : ман бо падари баҳам ба ҳаҷ будем , чун аз маносики ҳаҷи фориғи шудем падарам гуфт то шайхи Абдулмалики табариро зиёрат кунем ва ӯ аз бузургони машойих аср бӯдааст ва ӯро каромот машҳураст , чунонк хоҷаи бўолФтўҳи ғзоирӣ ҳикоят гуфт кӣ аз яке аз бузургон мутасаввифа шунидам кӣ гуфт рӯзӣ дар масҷид ҳаром нишаста будам пеши шайхи Абдулмалики табарӣ , шахсе аз дар масҷид даромад бар ҳайати одамӣу локин на чун одамиён , шайхи Абдулмаликро гуфт : алғдонмри илои солор ? шайх Абдулмалик гуфт : нъм , он шахс бирафт . Дарвешии ҳозир буд гуфт эй шайхи бҳрмти Мустафои слии аллоҳи алайҳу силам кӣ бигӯе кӣ ин чаҳ кас буд ва чаҳ гуфт . Шайх Абдулмалик гуфт Хизр буд алайҳи ассалом , гуфт фардо май ое то ба Мадина шавем ? гуфтам оем ва азин чунин каромот ӯро бисёраст . Тоҷ алислом гуфт баҳами бхонқоаҳи Маккаи шудем ба талаб ӯ , гуфтанд ӯ намоз кардааст ва ба масҷиди Оишаи разии аллоҳи анҳо шудааст роҳи миқоту умра некӯ мекунад кӣ онҷои сангҳо дурушт ва нохушаст , нарм мекунад то пои ҳоҷён маҷрӯҳ нагардад . ӯро онҷо бояд талаб кард . Онҷо рафтам ва аз даври бистодм ва ӯ родидми мураққаъии пӯшидау миёни дарбаста ва бар сангӣ нишастау сангии дигари бмитин хрдмӣ кард . Чун санг тамом бишикаст рӯй сӯй мо оварад салом гуфт , ӯ ҷавоб дод ва гуфт наздиктар ойед , фаротари шудем , падарам гуфт ман аз хуросонам аз шаҳри Марви писари Музаффари самъоне . Гуфт медонам , пас гуфт ба ҳаҷи омада ? падарам гуфт оре гуфт бмиҳнаҳ нарасида ? гуфт расида ам гуфт зиёрати шайхи бўсъиди бкрдҳӣ ? гуфт кардаам . Гуфт пас ӣнҷо чаҳ мекунӣ ва ин роҳи дарози бачаи кори омада ? ин бигуфту бакори хеши машғӯли гашт ва мо хизмат кардем ва бозгаштем . Пас тоҷ алислом гуфт аз он вақти боз ки ман ин сухан башнавадам бар хештан фариза кардаам ҳар солӣ ки мардумон ба ҳаҷи раванди ман ба зиёрати шайх ӣнҷо оем .

از تاج الاسلام ابوسعد بن محمد السمعانی شنودم در مجلس بر در مشهد شیخ قدس اللّه روحه العزیز کی گفت: من با پدر بهم به حج بودیم، چون از مناسک حج فارغ شدیم پدرم گفت تا شیخ عبدالملک طبری را زیارت کنیم و او از بزرگان مشایخ عصر بوده است و او را کرامات مشهورست، چنانک خواجه بوالفتوح غضایری حکایت گفت کی از یکی از بزرگان متصوفه شنیدم کی گفت روزی در مسجد حرام نشسته بودم پیش شیخ عبدالملک طبری، شخصی از در مسجد درآمد بر هیئت آدمی و لکن نه چون آدمیان، شیخ عبدالملک را گفت: الغدانمر الی سالار؟ شیخ عبدالملک گفت: نعم، آن شخص برفت. درویشی حاضر بود گفت ای شیخ بحرمت مصطفی صلی اللّه علیه و سلم کی بگویی کی این چه کس بود و چه گفت. شیخ عبدالملک گفت خضر بود علیه السلام، گفت فردا می‌آیی تا به مدینه شویم؟ گفتم آیم و ازین چنین کرامات او را بسیارست. تاج الاسلام گفت بهم بخانقاه مکه شدیم به طلب او، گفتند او نماز کرده است و به مسجد عایشه رضی اللّه عنها شده است راه میقات و عمره نیکو می‌کند کی آنجا سنگها درشت و ناخوش است، نرم می‌کند تا پای حاجیان مجروح نگردد. او را آنجا باید طلب کرد. آنجا رفتم و از دور بیستادم و او رادیدم مرقعی پوشیده و میان دربسته و بر سنگی نشسته و سنگی دیگر بمیتین خردمی‌کرد. چون سنگ تمام بشکست روی سوی ما آورد سلام گفت، او جواب داد و گفت نزدیکتر آیید، فراتر شدیم، پدرم گفت من از خراسانم از شهر مرو پسر مظفر سمعانی. گفت می‌دانم، پس گفت به حج آمدۀ؟ پدرم گفت آری گفت بمیهنه نرسیدۀ؟ گفت رسیده‌ام گفت زیارت شیخ بوسعید بکردهٔی؟ گفت کرده‌ام. گفت پس اینجا چه می‌کنی و این راه دراز بچه کار آمدۀ؟ این بگفت و بکار خویش مشغول گشت و ما خدمت کردیم و بازگشتیم. پس تاج الاسلام گفت از آن وقت باز که من این سخن بشنودم بر خویشتن فریضه کرده‌ام هر سالی که مردمان به حج روند من به زیارت شیخ اینجا آیم.

Ва боснодии дигари ҳамин ҳикоят аз носеҳи аддӣни бўмҳмди псръми хеши шунӯдам ки ӯ гуфт бо раиси меҳанаи бсрхс рафта будам , раис меҳана гуфт то бсломи хоҷаи эмоми кабӣр бухорӣ шавем , ва ӯ имомӣ буд кӣ ӯро амири аҷал аз Бухоро ба тадриси мадриса хеш оварда буд ба сарахс , чун дршдиму маро таъриф карданд кӣ фарзанди шайхи бўсъиди бўолхирст ӯ дигар бор бархесту маро дар бар гирифт ва гуфт ман дар ҷавонӣ дар Марв будам пеши хоҷаи эмоми Муҳамади самъоне ва бар ваии фиқҳ таълиқ мекардам , ӯро сафари қиблаи дарафтоду марои бмъидии супурд ва бирафт . Чун боз омад маро мебоист ки онч дар ғайбат ӯ таълиқ карда будам биравӣ хонам , як рӯз ба наздик ӯ рафтам тании ду аз бузургонема Марви пеш ӯ нишаста буданд ва бо вай ҳадис мекарданд , хоҷаи эмоми самъонеи ҳикояти ҳаҷ хеш мегуфт , пас гуфт чун ба Маккаи расидами хостам кӣ Абдулмалики табариро зиёрат кунам ва ин ҳикоят ҳамчунин кӣ навишта шуд бигуфт .

و باسنادی دیگر همین حکایت از ناصح الدین بومحمد پسرعم خویش شنودم که او گفت با رئیس میهنه بسرخس رفته بودم، رئیس میهنه گفت تا بسلام خواجه امام کبیر بخاری شویم، و او امامی بود کی او را امیر اجل از بخارا به تدریس مدرسۀ خویش آورده بود به سرخس، چون درشدیم و مرا تعریف کردند کی فرزند شیخ بوسعید بوالخیرست او دیگر بار برخاست و مرا در بر گرفت و گفت من در جوانی در مرو بودم پیش خواجه امام محمد سمعانی و بر وی فقه تعلیق می‌کردم، او را سفر قبله درافتاد و مرا بمعیدی سپرد و برفت. چون باز آمد مرا می‌بایست که آنچ در غیبت او تعلیق کرده بودم بروی خوانم، یک روز به نزدیک او رفتم تنی دو از بزرگان ایمۀ مرو پیش او نشسته بودند و با وی حدیث می‌کردند، خواجه امام سمعانی حکایت حج خویش می‌گفت، پس گفت چون به مکه رسیدم خواستم کی عبدالملک طبری را زیارت کنم و این حکایت همچنین کی نوشته شد بگفت.