Бдонкаҳи каромотӣ кӣ баъди азўФоти шайхи мо қудси аллоҳи рӯҳаи алъзиз зоҳргштаҳаст беш аз онаст кӣ дар баёни қалам тавон оварад чунонк писари холи доъии абўолФрҷи бен алмФзлу бродрзодаҳи доъии алмнўри бен абии Саид ҳикоят карданд кӣ дарин айёми фатрати ғзкии меҳанаи хароб шудаи бўдў дар дия касе мтўтн на , мардуми меҳанаи он қадар кӣ монда буданд дар ҳисор буданд ва бадӣа меомаданд , аз ҷиҳати ҳизуми дарахтони тӯт кӣ дар маҳалҳо буд меафканданд , мо ҳар ду бо шогирдони бмҳлаҳи суфиёни омадем ба наздики Машҳад дарахтӣ мезадему рӯзи гармгоҳ буду ҷузи мо дар маҳалла касе дигар набӯду мочнонк беадабӣ кӯдакон бошад машғала мекардему шогирдон табар мезаданду овози ғалабаи модари маҳаллаи афтода , аз дар Машҳад овозӣ шунидем кӣ ин чист кӣ шумо мекунед ! мо бознгристими перии дидем бар дар Машҳади истода , маҳосинӣ то бноФ чунонк сифати шайхи мо буд , сурху сипед , бонг бар мо зад кӣ охир вақт наомад кӣ мо аз беадабӣ барраем ? чун чашми мо бар вай афтод бигурехтем , олатҳо онҷои бгзоштим то баъд аз намози дигар ки дар он маҳаллаи одамӣ падед омад мо рафтему табар ва ҷомҳо бардоштем ва бирафтему баъд аз он низ дар он маҳалла аз он ҷинс беадабӣ накардем ва азин ҷинси вақойиъ бисёраст ки ҳасри он душвори бўдў агар он ҳама биорем китоб дароз гардад . Ва ҳамчунин фавойиди анфос ӯу ҳикоёту каромот ӯ амсоли ин бист муҷаллади боҳолати шайх қатра будаст аз дарёӣ , чунонк хоҷаи эмоми бўолҳсн моликӣ гуфт кӣ аз чанд кас аз машойихи бузург шунӯдаам кӣ мегуфтанд мардумон таъаҷҷуб мекунанд аз бисёре каромоти шайхи бўсъиду ашрофӣ кӣ ӯро бар хотирҳоу аҳволи бандагони худои таъолӣ буду шайх бўсъид гуфт ки соҳиби каромотро дарин даргоҳи бас манзалатӣ нест зеро кӣ ӯ ба манзалат ҷосӯсӣасту падед буд кӣ ҷосусро бар даргоҳи подшоҳ чаҳ манзалат тавонад буд ту ҷаҳд кун то соҳиб вилоят бошӣ то ҳама ту бошӣ ва ҳарч бошад туро бошад . Ва азин сухани шайх маълум мешавад кӣ каромоту ашроф бар хавотир ҳеҷ нест бо ҳолатӣ кӣ шайхи моро бӯдааст , аммо авоми халқро чашми барин қадар аз манзалати шайх беш намеафтодаст ва ин низ азим медонистаанд ва эшонро он ҳолати шигарф меомадааст ва ин худ ба наздики манзалати шайхи ҳеҷ чиз набӯдааст ба сабаби онкии томрд ба мақомӣ бузургтар нарасад онкӣ дониста бошад ҳақираш наёяд ва ӯро ин бнсбти бози онкӣ ӯ дар он бӯдааст ҳеҷ наёмадааст аммо моро азим аз он сабаб меояд кӣ аз онч ҳақиқатаст бе хабарем ва аз корҳо ҷуз зоҳир намебайнем ва он низ тамом на , ҳақи субҳонау таъолии бенаӣ каромат кунод пеш аз марг кӣ фардои ҳамаи зиндаи ин калимот муборак хоҳанд буд .

بدانکه کراماتی کی بعد ازوفات شیخ ما قدس اللّه روحه العزیز ظاهرگشته است بیش از آنست کی در بیان قلم توان آورد چنانک پسر خال داعی ابوالفرج بن المفضل و برادرزادۀ داعی المنور بن ابی سعید حکایت کردند کی درین ایام فترت غُزکی میهنه خراب شده بودو در دیه کسی متوطن نه، مردم میهنه آن قدر کی مانده بودند در حصار بودند و بدیه می‌آمدند، از جهت هیزم درختان توت کی در محلها بود می‌افکندند، ما هر دو با شاگردان بمحلۀ صوفیان آمدیم به نزدیک مشهد درختی می‌زدیم و روز گرمگاه بود و جز ما در محله کسی دیگر نبود و ماچنانک بی‌ادبی کودکان باشد مشغله می‌کردیم و شاگردان تبر می‌زدند و آواز غلبۀ مادر محله افتاده، از در مشهد آوازی شنیدیم کی این چیست کی شما می‌کنید! ما بازنگریستیم پیری دیدیم بر در مشهد ایستاده،محاسنی تا بناف چنانک صفت شیخ ما بود، سرخ و سپید، بانگ بر ما زد کی آخر وقت نیامد کی ما از بی‌ادبی برهیم؟ چون چشم ما بر وی افتاد بگریختیم، آلتها آنجا بگذاشتیم تا بعد از نماز دیگر که در آن محله آدمی پدید آمد ما رفتیم و تبر و جامها برداشتیم و برفتیم و بعد از آن نیز در آن محله از آن جنس بی‌ادبی نکردیم و ازین جنس وقایع بسیار است که حصر آن دشوار بودو اگر آن همه بیاریم کتاب دراز گردد. و همچنین فواید انفاس او و حکایات و کرامات او امثال این بیست مجلد باحالت شیخ قطرۀ بودست از دریایی، چنانک خواجه امام بوالحسن مالکی گفت کی از چند کس از مشایخ بزرگ شنوده‌ام کی می‌گفتند مردمان تعجب می‌کنند از بسیاری کرامات شیخ بوسعید و اشرافی کی او را بر خاطرها و احوال بندگان خدای تعالی بود و شیخ بوسعید گفت که صاحب کرامات را درین درگاه بس منزلتی نیست زیرا کی او به منزلت جاسوسیست و پدید بود کی جاسوس را بر درگاه پادشاه چه منزلت تواند بود تو جهد کن تا صاحب ولایت باشی تا همه تو باشی و هرچ باشد ترا باشد. و ازین سخن شیخ معلوم می‌شود کی کرامات و اشراف بر خواطر هیچ نیست با حالتی کی شیخ ما را بوده است، اما عوام خلق را چشم برین قدر از منزلت شیخ بیش نمی‌افتادست و این نیز عظیم می‌دانسته‌اند و ایشان را آن حالت شگرف می‌آمده است و این خود به نزدیک منزلت شیخ هیچ چیز نبوده است به سبب آنکه تامرد به مقامی بزرگتر نرسد آنکه دانسته باشد حقّیرش نیاید و او را این بنسبت باز آنکه او در آن بوده است هیچ نیامده است اما ما را عظیم از آن سبب می‌آید کی از آنچ حقّیقتست بی‌خبریم و از کارها جز ظاهر نمی‌بینیم و آن نیز تمام نه،حقّ سبحانه و تعالی بینایی کرامت کناد پیش از مرگ کی فردا همه زندۀ این کلمات مبارک خواهند بود.

Дуъогӯии бихир дарме хоҳад аз карами бузургон кӣ ин маҷмӯ мутолиа кунанд ва аз ҳолоту мақолоти шайхи мо қудси аллоҳи рӯҳа лиззатӣ ёбанд ё ҳолатӣ ва вақте рӯй намояд дар он ҳолату вақти ин заъифу дуъогӯиро фаромӯш накунанд воин гуноҳи кори осиро бдъо ёд доранд ва агар касеро аз ин суханҳои муборак ва азин ҳолоти шарифи ҳидоятӣ рӯй намояд ва ё равандаро дар роҳи тариқату ҳақиқати азин анфоси азизи гушоишӣ ҳосил ояд баҳамати вдъои азин бечора ғофил набошанд ва дар авқоти вхлўот бар хотир муборак мегузоранду фаромӯши нФрмоинди ани шоءи аллоҳи таъолӣ .

دعاگوی بخیر درمی‌خواهد از کرم بزرگان کی این مجموع مطالعه کنند و از حالات و مقالات شیخ ما قدس اللّه روحه لذتی یابند یا حالتی و وقتی روی نماید در آن حالت و وقت این ضعیف و دعاگوی را فراموش نکنند واین گناه کار عاصی را بدعا یاد دارند و اگر کسی را از این سخنهای مبارک و ازین حالات شریف هدایتی روی نماید و یا رونده را در راه طریقت و حقّیقت ازین انفاس عزیز گشایشی حاصل آید بهمت ودعا ازین بیچاره غافل نباشند و در اوقات وخلوات بر خاطر مبارک می‌گذارند و فراموش نفرمایند ان شاء اللّه تعالی.

Ҳақи субҳонау таъолии баракоти ин подшоҳи дайну султони аҳли яқину пешвои аҳли тариқату муқтадои аҳли ҳақиқат дар ҳеҷ ҳолати азмо ва аз кафеи исломи мунқатиъи мгрдонод ва моро дар дунёу охирати дрзмраҳи ходимони он ҳазрати мубораку чокарони муқаддас ҳашар кунод ва дар қиёмати бхдмт ӯ мстсъд гардонод то чунонк фармудаст кӣ ҷавоби кеҳтар бар меҳтар буд , шафиъи хатоҳоу зулот мо бошаду дили моро бар муҳаббати хешу тани моро бар хизмати дӯстони хеши вақфи дороад ва моро як турфаи алъайн ва кам аз он бмоу халқи бозмгзороду ончи ногузири дайну дунёу охирати мост ё хизмату дӯстӣ ӯ ва ҳазрат ӯсту муҳаббат ӯ , боризонеи дороади баҳақи Муҳамаду ?алаи аҷмъини волҳмдллаҳи раби Алъоламину алслўаҳи алии расӯлаи Муҳамади слии аллоҳи алайҳу силам .

حقّ سبحانه و تعالی برکات این پادشاه دین و سلطان اهل یقین و پیشوای اهل طریقت و مقتدای اهل حقّیقت در هیچ حالت ازما و از کافۀ اسلام منقطع مگرداناد و ما را در دنیا و آخرت درزمرۀ خادمان آن حضرت مبارک و چاکران مقدس حشر کناد و در قیامت بخدمت او مستسعد گرداناد تا چنانک فرمودست کی جواب کهتر بر مهتر بود، شفیع خطاها و زلات ما باشد و دل ما را بر محبت خویش و تن ما را بر خدمت دوستان خویش وقف داراد و ما را یک طرفة العین و کم از آن بما و خلق بازمگذاراد و آنچ ناگزیر دین و دنیا و آخرت ماست یا خدمت و دوستی او و حضرت اوست و محبت او، بارزانی داراد بحقّ محمد و آله اجمعین والحمدلله رب العالمین و الصلوة علی رسوله محمد صلی اللّه علیه و سلم.