Фурӯғи ҳасан ту додааст чашми бино ро

فروغ حسن تو داده است چشم بینا را

Баҳр чаҳ менигарад ҷилваи таври сино ро

بهر چه می نگرد جلوه طور سینا را

Бигӯаш ҷони шунӯд ҳар ки муҳаррам роз аст

بگوش جان شنود هر که محرم راز است

зи осмону замини нағма « анои аллоҳ » ро

ز آسمان و زمین نغمۀ «انا الله» را

Латифаи дили огоҳ дар саҳифаи кун

لطیفۀ دل آگاه در صحیفۀ کون

Кунад мутолиаи доими сифоту асмо ро

کند مطالعه دائم صفات و اسما را

Нуқӯши сафҳаи имкони шуъӯн як зотанд

نقوش صفحۀ امکان شئون یک ذاتند

Ҳазор исми намоянди як мсмӣ ро

هزار اسم نمایند یک مسمی را

Макун маломати шӯридагон бесару по

مکن ملامت شوریدگان بی سر و پا

Надонад одами шӯридаи сар , зи сари по ро

نداند آدم شوریده سر، ز سر پا را

Ҳикояти лаби ширини з кӯҳкан бишинав

حکایت لب شیرین ز کوهکن بشنو

Бибин падедаи маҷнӯни ҷамоли Лайлӣ ро

ببین پدیدۀ مجنون جمال لیلی را

Ҳадиси ошиқи содиқи биҷавӣ аз Вомиқ

حدیث عاشق صادق بجوی از وامق

Вагар на узри бунаи ишқ рӯй узро ро

وگر نه عذر بنه عشق روی عذرا را

Паёми ёри баҳри гӯш ошно набӯд

پیام یار بهر گوش آشنا نبود

Сабоаст моштаҳи он зулфи анбари осо ро

صبا است ماشطه آن زلف عنبر آسا را

зи оҳӯони хто , ҷӯии машки нофаи чин

ز آهوان ختا، جوی مشک نافۀ چین

Ба чини зулф батон , ҳалқаи байни дили мо ро

به چین زلف بتان، حلقه بین دل ما را

зи лавҳи сина дило ранги хӯн зишт бишӯй

ز لوح سینه دلا رنگ خون زشت بشوی

Ба чашми пок тавон дид рӯй зебо ро

به چشم پاک توان دید روی زیبا را

зи мФтқри адаби ишқ ар биомузӣ

ز مفتقر ادب عشق ار بیاموزی

Чаҳ хоки роҳи шӯии ошиқони шайдо ро

چه خاک راه شوی عاشقان شیدا را